WikiPortallus: Zimbabwe.html

Zimbabwe, Republika Zimbabwe (Republic of Zimbabwe), dawniej Rodezja – państwo położone w południowej Afryce. Jego stolicą jest Harare. Prezydentem kraju jest Robert Mugabe. Około 98% ludności stanowią czarnoskórzy. Biali stanowią około 2% ludności.

edytuj Ustrój polityczny

Zimbabwe jest republiką i byłym członkiem Wspólnoty Narodów. Według konstytucji z 1980, modyfikowanej 1990, głową państwa i szefem rządu jest prezydent wybierany na 6 lat przez parlament. Władza ustawodawcza należy do Izby Zgromadzenia (parlamentu) o kadencji 6-letniej (80% deputowanych z wyborów powszechnych, ponadto 12 członków mianowanych przez prezydenta, 10 wodzów plemiennych i 8 gubernatorów prowincji). Władzę wykonawczą sprawuje rząd powoływany przez prezydenta. Faktycznie dyktatorskie rządy sprawuje od 1980 roku (najpierw jako premier, a od 1987 jako prezydent) Robert Mugabe.

29 marca 2008 w Zimbabwe odbyły się połączone wybory prezydenckie i parlamentarne. Kandydowali w nich Robert Mugabe (byłaby to jego 5. kadencja z rzędu), lider opozycyjnej partii Ruch na rzecz Zmian Demokratycznych Morgan Tsvangirai oraz kandydat niezależny Simba Makoni. Opozycja oraz niezależni obserwatorzy na własną rękę policzyli głosy (korzystając z protokołów wywieszanych na drzwiach lokali wyborczych). Na tej podstawie ogłosili, że Morgan Tsvangirai uzyskał w granicach 48-49% głosów i powinien spotkać się w II rundzie z Mugabe, którego wynik wyniósł 41-43% głosów. Komisja Wyborcza do 2 kwietnia ogłosiła jedynie wyniki z połowy okręgów wskazujące na nieznaczną przewagę opozycji ^[1].

W pierwszej rundzie wyborów 29 marca wygrał kandydat opozycji Morgan Tsvangirai, który uzyskał on 47,9 proc. głosów. Robert Mugabe zdobył 43,2 proc. Druga runda wyborów prezydenckich ma się odbyć 27 czerwca. W tym czasie Robert Mugabe zdecydował się na zakup 3.000.000 sztuk chińskiej amunicji do karabinów AK-47 i 3000 moździeży^[2].

Przed drugą turą wyborów Morgan Tsvangirai w obawie o swe życie przebywał czasowo w RPA, a następnie wobec nasilającej się fali przemocy wobec jego zwolenników - zamordowano około 90 opozycyjnych działaczy - wycofał się z kandydowania.

Druga tura wyborów odbyła się 28 czerwca 2008. Według oficjalnych wyników Robert Mugabe "zdobył" 85,51% głosów i pozostał prezydentem na kolejną kadencję. Liczenie głosów po pierwszej turze wyborów zajęło cztery miesiące, po drugiej 48 godzin. Wybory opozycja nazwała "farsą", a wspólnota międzynarodowa uznała je za nielegalne^[3].

W efekcie sytuacji politycznej w Zimbabwe Unia Europejska wprowadziła sankcje polityczne polegające na zamrożeniu aktywów i zakazu wjazdu na teren Unii. 22.07.2008 do listy 131 Zimbabweńczyków, dotychczas objętych zakazem wjazdu do UE i zamrożeniem aktywów, dodano 37 kolejnych nazwisk i cztery firmy^[4]

edytuj Historia

Tereny obecnego Zimbabwe były zasiedlone już w odległej przeszłości przez najstarszych mieszkańców pd. Afryki — Buszmenów, którzy przybyli tu prawdopodobnie w I tysiącleciu p.n.e.

Od VIII w. napływ ludów Bantu, które podbiły miejscowych rolników, a Buszmenów zepchnęły na pd. i stworzyły w X w. Wielkie Zimbabwe.

Od XV w. w składzie imperium Monomotapa, które osiągnęło rozkwit w XV–XVI w., a rozpadło się 1693 po najeździe ludu Rozwi.

W XVIII w. Rozwi stworzyli silne państwo plemienne i kontynuowali tradycje Wielkiego Zimbabwe.

W 1890 nastąpił podbój terenów dzisiejszego Zimbabwe przez Wielką Brytanię. Tereny te odzyskały niepodległość w 1965. Jako Rodezja, w roku 1980 nastąpiło proklamowanie niepodległego Zimbabwe.

edytuj Gospodarka

W okresie kolonializmu i późniejszych rządów Europejczyków jeden z najlepiej rozwiniętych gospodarczo krajów Afryki.

Od początków rządów Roberta Mugabe rozpoczął się proces przymusowego odbierania ziemi białym farmerom i zmuszania ich do emigracji co spowodowało całkowite załamanie gospodarki. 7 lipca 2007 minister handlu Obert Mpofu na polecenie prezydenta Roberta Mugabe nakazał właścicielom sklepów, bazarowych kramów oraz fabryk obniżkę cen towarów o połowę pod sankcją karną. Wywołał w ten sposób zamieszki ludności szturmującej punkty handlowe, w efekcie których zdemolowano wiele placówek handlowych i rozkradziono towar. Aresztowano około 1500 opornych kupców, wielu udało się "na urlop" do krajów ościennych, zamykając sklepy.

edytuj Hiperinflacja w Zimbabwe

Inflacja na koniec roku 2007 przekroczyła 100 tys. procent w skali rocznej. W czerwcu 2008 roku inflacja osiągnęła 9 milionów procent^[5].

W początkach 2008 roku w Zimbabwe odnotowano najwyższą na świecie hiperinflację sięgającą według oficjalnych danych nawet 5 tysięcy procent, a według niezależnych ekspertów nawet 20 tysięcy w skali miesięcznej.

W maju 2008 wprowadzono do obiegu banknot o nominale 500.000.000 dolarów zimbabweńskich oraz specjalne czeki rolne o nominałach 5, 25 oraz 50 miliardów dolarów zimbabweńskich. W pierwszych dniach lipca 2008 1 złoty polski był wart 8 miliardów dolarów zimbabweńskich.

W połowie lipca 2008 roku w Zimbabwe wyemitowano banknot o nominale 100.000.000.000 dolarów (słownie sto miliardów dolarów). Inflacja według Centralnego Banku Zimbabwe wynosiła 2,2 miliona procent, co czyni ją najwyższą na świecie. Ze względów informatycznych olbrzymia liczba zer uniemożliwia korzystanie z bankomatów, które nie zostały zaprogramowane do obsługi takich kwot ^[6]

Bank Centralny Zimbabwe jest podporządkowany prezydentowi kraju. Prezesem Banku Centralnego Zimbabwe jest Gideon Gono.

30 lipca 2008 dyrektor Banku Centralnego Zimbabwe Gideon Gideon Gono ogłosił, że aby ograniczyć skutki hiperinflacji od 1 sierpnia przeprowadzona zostanie denominacja dolara Zimbabwe w proporcji 10000000000:1.

Przypisy