Pieczęć notariusza z Chrzanowa w W. Ks. Krakowskim
Wielkie Księstwo Krakowskie (niem. Großherzogtum Krakau) - oficjalna nazwa terytorium byłej Rzeczypospolitej Krakowskiej, po jej włączeniu w 1846 w skład zaboru austriackiego. Mylnie uznaje się, że Kraków wraz z okolicą należał do Królestwa Galicji i Lodomerii - de facto tak było, ale formalnie wraz z tym królestwem (Galicją i Lodomerią) oraz Księstwem Oświęcimskim i Zatorskim wspólnie tworzył jedną prowincję koronną - Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator.
Wielkie Księstwo Krakowskie miało swój własny herb - białego orła na czerwonym tle z herbem miasta na piersi, lecz praktycznie nie był on w użyciu. Podobnie było z flagą Wielkiego Księstwa, składającą się z trzech poziomych pasów: żółtego, niebieskiego i białego.
Odrębność tych ziem od reszty Galicji widoczna też była w tytulaturze cesarza austriackiego - obok "Króla Galicji i Lodomerii" tytuował się on "Wielkim Księciem Krakowa". Tytuł ten nosiło trzech monarchów: Ferdynand I, Franciszek Józef I oraz Karol I.
Wielkie Księstwo Krakowskie przestało istnieć wraz z Galicją po rozpadzie Austro-Węgier w 1918.
|