|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Władysław z Gielniowa (ur. ok. 1440, zm. 4 lub 5 maja 1505) – polski zakonnik i kapłan (bernardyn), poeta średniowieczny, błogosławiony Kościoła katolickiego i patron Warszawy. Najdawniejszy poeta polski znany z imienia, obok Przecława Słoty i Andrzeja ze Słupi. Pierwszy autor związany z Warszawą.
edytuj ŻycieUrodził się w ubogiej mieszczańskiej rodzinie ok. 1440 r. w Gielniowie pod Przysuchą, na chrzcie otrzymał imię Marcin Jan. Gdy skończył szkółkę parafialną w 1462 wstąpił na Akademię Krakowską jednak jeszcze tego samego roku porzucił studia i wstąpił do zakonu obserwantów (odłam franciszkanów zwanych również bernardynami) przyjmując tam imię zakonne Ładysław. W latach 1486-1487 był egzaminatorem w sprawie cudów za przyczyną św. Szymona z Lipnicy. W latach 1487-1490 i 1496-1499 był przełożonym prowincji polskich obserwantów i brał udział w kapitułach generalnych w 1490 r. w Urbino, a w 1498 r. w Mediolanie. Założył dwa domy zakonne w Skępem i w Połocku. Odznaczał się duchem pokuty (często pościł, nosił włosiennicę itp.). Odznaczał się nabożeństwem do męki Jezusa Chrystusa - szczególnie biczowania, oraz Najświętszej Marii Panny i św. Anny. Był jednym z pierwszych, którzy wprowadzili język polski do nabożeństw kościelnych. W ostatnich latach życia pozwolono mu zostać gwardianem i kaznodzieją w zakonie w Warszawie. Będąc tam zaprzyjaźnił się i został duchowym doradcą księżnej mazowieckiej Anny. W czasie kazania w Wielki Piątek zasłabł, przeniesiono go do infirmerii a 4 lub 5 maja 1505 r. zmarł. edytuj TwórczośćPisał w języku łacińskim dla współbraci i polskim dla ludu (kazania i pieśni) edytuj Utwory w języku łacińskim:
edytuj Utwory w języku polskim:
Przypisuje mu się autorstwo następujących utworów:
edytuj KultDo jego grobu przychodzili ludzie, by się modlić i wypraszać łaski. 13 kwietnia 1572 uroczyście przeniesiono relikwie Ładysława od kościoła na ołtarz w obecności nuncjusza papieskiego kardynała Giovanni Francesco Commendoniego i króla Zygmunta Augusta. W średniowieczu było to równoznaczne z kanonizacją, ponieważ jednak Stolica Apostolska zmieniła warunki znacznie je zaostrzając bernardyni rozpoczęli starania o jego beatyfikację. Dopiero papież Benedykt XIV wydał 11 lutego 1750 r. dekret beatyfikacyjny. Uroczystości połączono z trzechsetną rocznicą pobytu bernardynów w Polsce i odbyły się 1753 r. W 1759 r. papież Klemens XIII ogłosił błogosławionego patronem Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Papież Jan XXIII 19 grudnia 1962 r. ogłosił go głównym patronem Warszawy (po reformie kalendarza kościelnego w 1974 r. jest drugorzędnym patronem miasta). Wspomnienie liturgiczne według polskich kalendarzy przypada 25 września, a Nowe Martyrologium Rzymskie przyjęło termin 4 maja[1]. Od roku 1630 w kościele zakonnym św. Anny w Warszawie znajduje się kaplica błogosławionego Władysława. W 1864 r. nastąpiła kasata klasztoru, opiekę nad kościołem i relikwiami przejęli księża diecezjalni. 10 VIII 1959 skradziono relikwiarz z trumienką, których nie odnaleziono do tej pory. W roku 1966 Katedra Krakowska podarowała kościołowi św. Anny relikwie ramienia błogosławionego. Na Warszawskim Ursynowie znajduje się Kościół pod wezwaniem bł. Władysława z Gielniowa. edytuj Linki zewnętrzne
Przypisy
NMP Królowa Polski • św. Wojciech • św. Stanisław BM • św. Jadwiga Królowa • św. Kazimierz • św. Jadwiga Śląska • św. Kinga • św. Stanisław Kostka • św. Andrzej Bobola • bł. Władysław z Gielniowa • św. Jan z Dukli Kompozytorzy: XIII w.: Wincenty z Kielczy XIV w.: XV w.: Władysław z Gielniowa • Piotr z Grudziądza • Mikołaj z Ostroroga • Mikołaj z Radomia Teoretycy: Nicolaus Polonus • Szydłowita Zabytki polskiej muzyki średniowiecznej: Bogurodzica • Breve regnum • Gaude Mater Polonia Zobacz też: Kras 52 • Tabulatury organowe Inne sztuki: Literatura • Architektura: wczesnopiastowska • romańska • gotycka >>Idź do: Renesansowa muzyka polska>> |
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |