Vytautas Landsbergis.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Vytautas Landsbergis | |
-270204.jpg&filetimestamp=20050319114607) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 18 października 1932 Kowno |
| Przewodniczący Sejmu Republiki Litewskiej | |
| Okres urzędowania | od 26 listopada 1996 do 18 października 2000 |
| Przynależność polityczna | Związek Ojczyzny |
| Poprzednik | Česlovas Juršėnas |
| Następca | Artūras Paulauskas |
| Głowa Państwa Litewskiego | |
| Przynależność polityczna | Sąjūdis |
| Okres urzędowania | od 1990 do 1992 |
| Poprzednik | Algirdas Brazauskas |
| Następca | Algirdas Brazauskas |
Vytautas Landsbergis (ur. 18 października 1932 w Kownie) – litewski polityk i muzykolog, głowa Państwa Litewskiego w latach 1990-1992, poseł i eurodeputowany.
edytuj Życiorys
Ukończył w 1955 studia w Konserwatorium Litewskim (Akademii Muzycznej). W 1969 obronił doktorat z zakresu muzykologii. W 1994 został doktorem habilitowanym nauk humanistycznych.
Od 1952 do 1990 pracował jako nauczyciel. Od 1978 do 1990 był profesorem historii muzyki w Litewskiej Akademii Muzyki. Jest autorem nagradzanej monografii o litewskim kompozytorze Mikalojusie Čiurlionis z 1975.
Od 1988 był zaangażowany w działalność Ruchu Niepodległości Litwy Sąjūdis, należał do grupy założycielskiej tej organizacji. Do 1990 kierował radą Sąjūdisu, od 1991 jest jego honorowym przewodniczącym.
W marcu 1989 uzyskał mandat w wyborach Zjazdu Deputowanych Ludowych ZSRR, a w lutym 1990 został członkiem Rady Najwyższej Litewskiej SRR. 11 marca 1990 wybrano go jej przewodniczącym (jednocześnie głową państwa), przewodniczył w tym dniu historycznej sesji parlamentu, na której proklamowano powstanie niepodległej Republiki Litewskiej. Pod jego przywództwem Litwa stawiła opór blokadzie i zbrojnej interwencji Armii Radzieckiej oraz uzyskała międzynarodowe uznanie niepodległości.
Po wygranych przez postkomunistów z LDDP wyborach w 1992 został liderem sejmowej opozycji. W 1993 na bazie znacznej części Sąjūdisu współtworzył nowe ugrupowanie pod nazwą Związek Ojczyzny (Litewscy Konserwatyści), którym kierował przez dziesięć lat. W kadencji 1996-2000 sprawował urząd przewodniczącego Sejmu. W 1998 bez powodzenia kandydował w wyborach prezydenckich, zajmując w nich trzecie miejsce z wynikiem 15,90%. Zasiadał także w parlamencie kolejnej kadencji.
W 2004 uzyskał z ramienia konserwatystów mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego.
Żonaty z pianistką Gražiną Ručytė-Landsbergienė, z którą ma trójkę dzieci: córki Jūratė i Birutė oraz syna Vytautasa. Włada biegle językiem polskim.