Volkskammer.html

Ten artykuł dotyczy parlamentu Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Zobacz też: Izba Ludowa.

Palast der Republik - siedziba Izby Ludowej

Die Volkskammer (Izba Ludowa) - izba niższa (1949-1958), a następnie jednoizbowy parlament Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD) (1958-1990). Do pierwszych wolnych wyborów parlamentarnych 18 marca 1990 nie posiadał demokratycznej legitymacji i pełnił fasadową rolę wobec rządzącej Niemieckiej Socjalistycznej Partii Jedności (SED).

edytuj Historia i kompetencje

Prowizoryczna Izba Ludowa (Provisorische Volkskammer) została utworzona 7 października 1949 w Berlinie Wschodnim z przekształcenia II Niemieckiej Rady Ludowej (2. Deutsche Volksrat). Ukonstytuowanie się Prowizorycznej Izby Ludowej oraz powierzenie przez nią Ottonowi Grotewohlowi misji utworzenia rządu zakończyło proces powstania NRD. Pierwsze wybory do Izby Ludowej odbyły się 15 października 1950 i podobnie jak wszystkie późniejsze wybory parlamentarne w NRD zostały zdominowane przez listę Frontu Narodowego (Nationalen Front). Kształt uchwał i przebieg głosowań zależały od politycznej woli Niemieckiej Partii Jedności (SED). Do 1958 obok Izby Ludowej (Volkskammer) istniała Izba Krajów Związkowych (Länderkammer der DDR), przygotowująca projekty ustaw i posiadająca prawo weta wobec uchwał Izby Ludowej.

Volkskammer wybrał w 1949 Wilhelma Piecka na prezydenta NRD. Po jego śmierci w 1960 funkcję głowy państwa pełniła Rada Państwa (Staatsrat der DDR), której członkowie również byli wybierani przez Izbę Ludową. Ponadto Izba Ludowa powoływała rząd oraz szefa Rady Obrony Narodowej.

W 1976 Volkskammer została przeniesiona do specjalnie w tym celu wybudowanego Pałacu Republiki przy Marx-Engels-Platz (obecnie ponownie Schlossplatz).

Szerokim formalnie uprawnieniom Izby Ludowej odpowiadała w rzeczywistości funkcja "maszynki do głosowania". Volkskammer była fasadowym elementem demokracji ludowej, maskującym dyktatorskie rządy partii komunistycznej (SED) i jej satelitów.

edytuj Skład

Typowy podział mandatów w latach 1981–1986
Partia / Ugrupowanie	Skrót nazwy oryginalnej	Mandaty	Zobrazowanie graficzne ilości mandatów
Niemiecka Socjalistyczna Partia Jedności	SED	127	••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Wolne Niemieckie Związki Zawodowe	FDGB	68	••••••••••••••••••••••••••••••••••
Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna	CDU	52	••••••••••••••••••••••••••
Liberalno-Demokratyczna Partia Niemiec	LDPD	52	••••••••••••••••••••••••••
Niemiecka Demokratyczna Partia Chłopska	DBD	52	••••••••••••••••••••••••••
Narodowodemokratyczna Partia Niemiec	NPD	52	••••••••••••••••••••••••••
Wolna Młodzież Niemiecka	FDJ	40	••••••••••••••••••••
Demokratyczna Liga Kobiet	DFD	35	••••••••••••••••••
Niemiecki Związek Kulturalny	KB	22	•••••••••••

edytuj Przewodniczący

Przewodniczący Izby Ludowej (Präsidenten der Volkskammer):

edytuj Zakończenie działalności

W wolnych wyborach 18 marca 1990 zwyciężyła chadecka koalicja Sojusz dla Niemiec (Allianz für Deutschland), uzyskując 192 mandaty. 88 mandatów zdobyła SPD, a postkomunistyczna Partii Demokratycznego Socjalizmu (PDS) 66. Na pierwszym posiedzeniu 5 kwietnia podjęto uchwałę o wyborze prezydenta Izby Ludowej. Tegoż dnia wybrano Sabine Bergmann-Pohl (CDU) na przewodniczącą Rady Państwa (Staatsrat der DDR). Tym samym przeszła ona do historii jako ostatnia osoba, która pełniła formalnie funkcję głowy państwa NRD.

12 kwietnia 1990 parlament powierzył Lotharowi de Maizière (CDU) funkcję premiera pierwszego i zarazem ostatniego demokratycznie wyłonionego rządu NRD.

23 sierpnia 1990 Volkskammer podjęła uchwałę o zjednoczeniu z RFN i wraz z wejściem w życie jego postanowień przestała funkcjonować 3 października 1990. 2 grudnia 1990 odbyły się pierwsze ogólnoniemieckie wybory do Bundestagu.