Uniwersytet Humboldta.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Uniwersytet Humboldtów (niem. die Humboldt-Universität zu Berlin, HU Berlin) – najstarszy z czterech berlińskich uniwersytetów. Został założony 16 sierpnia 1809 roku z inicjatywy liberalnego reformatora i naukowca Wilhelma von Humboldta. Od 1828 do 1946 działał pod nazwą Friedrich-Wilhelms-Universität, nadaną na cześć króla Fryderyka Wilhelma III. Dopiero w roku 1949 kierownictwo komunistycznej partii SED przyjęło obecną nazwę, prócz założyciela upamiętniającą także jego brata Aleksandra.
W latach 1933-1945 pod wpływami hitlerowskimi, potem komunistycznymi. Ze względu na podział Berlina w strefie amerykańskiej powstał odrębny Wolny Uniwersytet Berlina. Od lat siedemdziesiątych HU nawiązał kontakty z uczelniami zagranicznymi. Po zjednoczeniu Niemiec został zdekomunizowany.
Budynek główny uniwersytetu znajduje się w centrum Berlina, przy Unter den Linden; swe siedziby ma tam większość fakultetów – jedynie Instytut Nauk Przyrodniczych znajduje się w kampusie Adlershof w południowej części Berlina.
W semestrze zimowym 2003/04 na HU było zapisanych 38.272 studentów, z czego 5086 obcokrajowców z 135 krajów.
Do Uniwersytetu Humboldtów należy także Museum für Naturkunde, w którego zbiorach znajduje się największy w Niemczech zbiór minerałów.
Do najbardziej znanych osób związanych z Uniwersytetem Humboldtów należą: Otto von Bismarck, Gregor Gysi, Heinrich Heine, Kurt Tucholsky, Friedrich Engels, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Karl Marx, Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling, Arthur Schopenhauer.
