UGT.html



Powszechny Związek Robotników (Unión General de Trabajadores, UGT) – jeden z najstarszych hiszpańskich związków zawodowych. Na przestrzeni lat ze stanowiska klasycznego marksizmu przesunął się w stronę socjaldemokracji.

UGT założył Pablo Iglesias w Barcelonie 12 sierpnia 1888 r.Wówczas w tym mieście odbywała się Wystawa światowa przy której zatrudniono tysiące ludzi przy pracach przygotowawczych. Praca na niekorzystnych warunkach stworzyła potrzebę zorganizowania pracowników w celu obrony ich interesów.

Do XIV Kongresu UGT w roku 1920 nie uznawano walki klas jako jednej z głównych zasad w programie związku. Mimo że nigdy nie doszło do realnego połączenia związku z PSOE, UGT współpracował z PSOE od swojego powstania, aż do tego stopnia że w latach 80. rozważano połączenie UGT i PSOE.

Podczas I Wojny Światowej planowano połączenie działalności UGT z anarchosyndykalistami z CNT i komunistami. W roku 1923 CNT kategorycznie sprzeciwił się zamachowi stanu i dyktaturze Miguela Primo de Rivery za co zostało zdelegalizowane. Podczas gdy UGT pozostało bierne wobec władzy i zachowało prawo do legalnej działalności.

Siedziba UGT w Ávili

W czasach II Republiki nastąpił wzrost znaczenia UGT, którego liczba członków przekroczyła milion. Sytuację tą wykorzystało radykalne skrzydło pod przewodnictwem Largo Caballero, aby wesprzeć strajk który doprowadził do zbrojnego wystąpienia przeciw rządowi republikańskiemu. Rewolucja w roku 1934 i nasilenie się przemocy było zapowiedzią do przyszłej wojny domowej w roku 1936 podczas której pogłębiły się podziały wewnętrzne, które spowodowały odejście Largo Caballero z Generalnego Sekretariatu związku w roku 1937. Po zwycięstwie Franco i delegalizacji związku UGT praktycznie przesta istnieć. W latach 1988, 1992, 1994, 2002 UGT razem z Komisjami Robotniczymi (Comisiones Obreras) zorganizował strajki generalne zajmując drugą pozycję wśród central związkowych co do liczby delegatów. Od czasów przemian demokratycznych do 1994r. Sekretarzem generalnym UGT był słynny związkowiec Nicolás Redondo, a następnie Cándido Méndez powtórnie wybierany w latach 1995, 1998, 2002 i 2005.