WikiPortallus: Theobald von Bethmann-Hollweg.html

W polityce zagranicznej starał się poprawić stosunki z Wielką Brytanią tak aby powstrzymać wyścig zbrojeń pomiędzy obydwoma krajami, jednak sprzeciwił się temu minister ds. morskich Alfred von Tirpitz. W polityce wewnętrznej starał się lawirować pomiędzy trzema największymi siłami politycznymi, tj.: socjalistami, partią Centrum i prawicą.

Po zamachu w Sarajewie naciskał na Austro-Węgry, aby te zajęły twarde stanowisko w konflikcie z Serbią. Storpedował także brytyjskie wysiłki pokojowego załagodzenia sporu.

W czasie wojny został praktycznie zepchnięty na dalszy plan przez koła wojskowe w osobie: Hindenburga i Ludendorffa. Bethman opowiadał się za umiarkowaną polityką, liczył także na mediację pokojową prezydenta USA – Woodrowa Wilsona, jednak w 1917 r. Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny po stronie Ententy i plany te spełzły na niczym. W lipcu 1917 r. został zmuszony do ustąpienia z urzędu na rzecz Georga Michaelisa przez koalicję socjaldemokratów i partii Centrum.

edytuj Tajny memoriał z 9 września 1914 r.

Bethmann-Hollweg sprecyzował cele niemieckiej polityki w tajnym memoriale z 9 września 1914 r. czyli wkrótce po wybuchu wojny.

Za bezwzględnie konieczny uważał zabór francuskiego zagłębia górniczego Longwy-Briey, ewentualnie również Belfortu i wybrzeża aż do Boulogne. Belgia miała utracić Liege i ewentualnie Antwerpię. Jej ranga miała spaść do roli wasala gospodarczego Niemiec.

Związek ten [...] zachowując pozory równouprawnienia swoich członków, faktycznie jednak pod przywództwem niemieckim, musi ustalić hegemonię gospodarczą Niemiec nad Europą środkową."

Dodatkowo kanclerz postulował scalenie koloni niemieckich w Afryce i oderwanie od Rosji niesprecyzowanych bliżej obszarów.^[1]

edytuj Przypisy

p • d • e

Premierzy Prus

Pierwsi Ministrowie Elektoratu Brandenburgii: Eberhard von Danckelman

Komisarz Rzeszy (1932-1933): Franz von Papen | Kurt von Schleicher | Franz von Papen

Premier Prus (1933-1945): Hermann Göring