Szef sztabu Białego Domu.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Szef sztabu Białego Domu (ang. White House Chief of Staff) jest kierownikiem urzędu (executive office) prezydenta Stanów Zjednoczonych. Jest zarazem jakby szefem jego kancelarii, czołowym sztabowcem i doradcą oraz kierownikiem urzędu, który mieści dużą część aparatu federalnej władzy wykonawczej, nie skupioną w poszczególnych departamentach.
Z uwagi na to jest uważany za jednego z najbardziej wpływowych polityków amerykańskich, czasami nawet nazywa się go "osobą numer dwa w Waszyngtonie". Jest członkiem Gabinetu USA.
Początków tej funkcji można dopatrywać w stanowisku "asystenta prezydenta", który również miał rangę ministra bez teki i pełnił analogiczne obowiązki. Od roku 1961 nosi obecny tytuł.
Wśród ostatnich prezydentów własnego szefa sztabu nie posiadał tylko John F. Kennedy. Zaś Jimmy Carter obsadził je dopiero w połowie swej kadencji.
Niektórzy byli szefowie sztabu Białego Domu doszli potem do wysokich godności, jak np. Alexander Haig (późniejszy sekretarz stanu w gabinecie Ronalda Reagana), Donald Rumsfeld (sekretarz obrony u Geralda Forda i George'a W. Busha) czy Dick Cheney (Sekretarz obrony u George'a H. W. Busha, wiceprezydent w George'a W. Busha).
Dwa razy szefami sztabu zostali byli kierownicy departamentów. Andy Card (sekretarz transportu 1992-1993) był nim w latach 2001-2006. Zaś James Baker zaczynał karierę w rządzie właśnie od kierowania sztabem, potem pełnił funkcję sekretarza skarbu i stanu, ale w 1992 zrezygnował z kierowania dyplomacją aby ponownie stanąć na czele sztabu Białego Domu.
Szef sztabu ma zazwyczaj trzech zastępców (asystentów).
edytuj Lista sekretarzy
| Szef sztabu | Prezydent | Okres |
|---|---|---|
| John R. Steelman | Harry Truman | 1946–1952 |
| Sherman Adams | Dwight Eisenhower | 1953–1958 |
| Wilton Persons | 1958–1961 | |
| wakat | John F. Kennedy | 1961–1963 |
| W. Marvin Watson | Lyndon B. Johnson | 1963–1968 |
| H. R. Haldeman | Richard Nixon | 1969–1973 |
| Alexander Haig | 1973–1974 | |
| Donald Rumsfeld | Gerald Ford | 1974–1975 |
| Dick Cheney | 1975–1977 | |
| wakat | Jimmy Carter | 1977–1979 |
| Hamilton Jordan | 1979–1980 | |
| Jack Watson | 1980–1981 | |
| James Baker | Ronald Reagan | 1981–1985 |
| Donald Regan | 1985–1987 | |
| Howard Baker | 1987–1988 | |
| Kenneth Duberstein | 1988–1989 | |
| John H. Sununu | George H. W. Bush | 1989–1991 |
| Samuel K. Skinner | 1991–1992 | |
| James Baker | 1992–1993 | |
| Mack McLarty | Bill Clinton | 1993–1994 |
| Leon Panetta | 1994–1997 | |
| Erskine Bowles | 1997–1998 | |
| John Podesta | 1998–2001 | |
| Andrew Card | George W. Bush | 2001–2006 |
| Joshua B. Bolten | 2006–2009 | |
| Rahm Emanuel | Barack Obama (elekt) | od 2009 |
Harry S. Truman: John R. Steelman
Dwight D. Eisenhower: Sherman Adams • Wilton Persons
Richard Nixon: H. R. Haldeman • Alexander Haig
Gerald Ford: Alexander Haig • Donald Rumsfeld • Dick Cheney
Jimmy Carter: Hamilton Jordan • Jack H. Watson
Ronald Reagan: James Baker • Donald Reagan • Howard Baker • Kenneth Duberstein
George H. W. Bush: John H. Sununu • Samuel K. Skinner • James Baker
Bill Clinton: Mack McLarty • Leon Panetta • Erskine Bowles • John Podesta