Sascy ambasadorzy.html

Lista ambasadorów Elektoratu Saksonii i Królestwa Saksonii według krajów, w których pełnili misje dyplomatyczną.

Saska dyplomacja nowożytna była bardzo zaawansowana. W XVIII wieku Saksonia przeszła na system stałych przedstawicielstw dyplomatycznych. Przykładowo w 1722 roku było 14 placówek dyplomatycznych saskich. W 1723 Tajny Gabinet zorganizował 20 dodatkowych; min. w Hiszpanii i rożnych krajach włoskich i niemieckich. W 1726 roku August II Mocny (Elektor Fryderyk August I) miał: w Paryżu ambasadora nadzwyczajnego, w Wiedniu i Rzymie - ministrów pełnomocnych, w Petersburgu, Berlinie, Londynie i Hadze - posłów nadzwyczajnych, ministrów w Monachium, Trewirze, Kassel, Gotha i Mainz, oraz na łączonej placówce we Florencji/Parmie. Ważny był przedstawiciel w Wenecji, o nieokreślonej randze, podobnie jak reprezentant saski na sejmy Rzeszy (Ratyzbona). Rezydenci przebywali w Rzymie, Frankfurcie, Minden, Amsterdamie i Sztokholmie. Agenci w Hamburgu, Gdańsku, Wrocławiu i Pradze, a korespondenci w Turynie, Messynie i Madrycie. W Stambule był nieformalny konsul na słuzbie polsko-saskiej.

edytuj Austria

Zobacz więcej w osobnym artykule: Sascy ambasadorzy w Austrii.

edytuj Bawaria

edytuj Dania

edytuj Francja

Zobacz więcej w osobnym artykule: Sascy ambasadorzy we Francji.

edytuj Holandia

edytuj Holsztyn

1710 Adolf Magnus Hoym

edytuj Polska

1697 Jakob Heinrich von Flemming (by przygotować elekcję Augusta II)
1733-1734 Joseph Anton Gabaleon Wackerbarth-Salmour (by przygotować elekcję Augusta III)
1764-1792 August Franz Essen (poseł, od 1791 minister pełnomocny) ^[1]
1792-1795 Johann Jakub Patz (chargé d'affaires) ^[2]

edytuj Prusy

1694-1697 Karl Gottfried von Bose
1697-1728 Jakob Heinrich von Flemming
1711-1717 Ernst Christoph von Manteuffel
1725 Ulrich Suhm
1773-1777 Friedrich August von Zinzendorf
1827-1834 Karl Friedrich Ludwig von Watzdorf
1848 von Minckwitz

edytuj Rosja

1700 Johann Ernst Langen
1709-1715 Friedrich Vitzthum von Eckstädt
1711-1718 Johann Adolf von Loß
1725 Jean Le Fort
1733-? Moritz Karl von Lynar (towarzyszył mu Johann Georg von Ponickau (1708-1775) [1])
Nicolaus Gersdorf
1746-1747 Ludwig Siegfried Vitzthum von Eckstädt
1748-1762 Johann Georg von Einsiedel
1755 Stanisław Poniatowski, stolnik litewski (jako poseł saski)
1762 Alojzy Fryderyk von Brühl
1767 Karl von Osten-Sacken

edytuj Rzesza Niemiecka

1439 Caspar von Schönberg (wysłannik na sejm Rzeszy - Moguncja)
1532 Hans III von Minkwitz (wysłannik na sejm Rzeszy - Spira)
1662-1664 Nikolaus von Gersdorf (wysłannik na sejm Rzeszy - Ratyzbona)
1683-1687 Otto Heinrich von Friesen (wysłannik na sejm Rzeszy - Ratyzbona)
1696-1711 Georg von Werthern (wysłannik na sejm Rzeszy - Ratyzbona)
1712-1717 Karl Gottfried von Bose (wysłannik na sejm Rzeszy - Ratyzbona)
1717 Christoph Friedrich von Gersdorff (wysłannik na sejm Rzeszy - Ratyzbona)
1741-1745 Christian von Loß (przy dworze cesarza Karola VII we Frankfurcie nad Menem)
1764 Karl August von Rey i Johann Georg von Ponickau ([2])
1790 Otto Ferdinand von Löben (na wybory cesarza we Frankfurcie nad Menem)

edytuj Sabaudia

1743-1746 Ludwig Siegfried Vitzthum von Eckstädt
Karl Georg Friedrich von Flemming (1705-1767)

edytuj Szwecja

edytuj Turcja

1714 Johann Spiegel
lata czterdzieste XVIII w. Friedrich Hübsch (korespondent)

edytuj Watykan

edytuj Wenecja

Emilio de Villio (długoletni pół-formalny rezydent)

edytuj Wielka Brytania

edytuj Zobacz też

edytuj Źródła

http://www.tu-dresden.de/isgv/isgv-web-Institut-2/Mitarbeiter/Vita-Matzke.html
http://isgv.serveftp.org/saebi/saebi.php
Judith Matzke, Die sächsische Gesandtschaft in Wien. Politische und dynastische Beziehungen zwischen Wettinern und Habsburgern im 18. Jahrhundert, in: Dresdner Hefte 23. Jg., Heft 83, 3/05 (Österreich und Sachsen in der Geschichte), S. 5-14.
Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795' pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN Warszawa 1982, s. 445-447.

edytuj Przypisy

↑ Zwycięstwo czy klęska? W 190 rocznicę powstania kościuszkowskiego, praca zbiorowa pod redakcją Henryka Kocója, Katowice 1984, s. 253.
↑ Zwycięstwo czy klęska? W 190 rocznicę powstania kościuszkowskiego, praca zbiorowa pod redakcją Henryka Kocója, Katowice 1984, s. 265.