Sahaba - osoby z bezpośredniego otoczenia proroka Mahometa, pierwsi jego wyznawcy, współtwórcy zasad religijnych islamu i sunny (tradycji muzułmańskiej). Zrodził się obyczaj wywodzenia swego pochodzenia od sahaba, co wiązało się z określonymi przywilejami. W szerszym znaczeniu w sunnickiej teologii za sahaba uznaje się każdego kto znał Mahometa, uwierzył w Objawienie i zmarł jako muzułmanin. W bibliografii arabskiej przyjmuje się symboliczną liczbę sahabów sięgającą 144 tysięcy. W języku polskim zamiast terminu Sahaba używa się często określenia "towarzysz Mahometa".
"Encyklopedia Powszechna" tom 42/20 wydawnictwo Gutenberg Print sp.z o.o. Warszawa 2002.
|