Safawidzi.html



To jest artykuł z cyklu Historia Iranu
Arabski podbój Iranu Wieki Milczenia Tahirydzi Saffarydzi Samanidzi Ghaznawidzi Bujidzi Wielcy Seldżucy Imperium Chorezmszahów Ilchanidzi Muzaffarydzi Czobanidzi Dżalajrydzi Timurydzi Kara Kojunlu Ak Kojunlu Safawidzi Afszarydzi Zandowie Kadżarowie Pahlawi Irańska rewolucja islamska Islamska Republika Iranu

Safawidzi - szyicka dynastia panująca w Persji w latach 1501-1773 (z przerwami 1722-1729 i 1736-1749), założona przez szejka Ardabilu, Isma'ila I. Pomimo generalnie niepomyślnych wojen z Turcją, doprowadziła do zjednoczenia większości ziem Persji, przynosząc krajowi rozkwit kulturalny i gospodarczy. Najpotężniejszym safawidzkim władcą był Abbas I Wielki (1587-1629). W XVIII wieku zamieszki wewnętrzne i powrót niepomyślnych wojen z Turcją spowodowały regres państwa i ostateczne odsunięcie Safawidów od władzy.

• Isma'il I 1501-1524
• Tahmasp I 1524-1576, syn Isma'ila I
• Isma'il II 1576-1577, syn Tahmaspa I
• Sultan Muhammad 1577-1587, brat Isma'ila II, obalony przez swojego syna 'Abbasa, zmarł w roku 1595
• Abbas I Wielki 1587-1629, syn Sultana Muhammada
• Safi I 1629-1642, wnuk 'Abbasa I
• Abbas II 1642-1666, syn Safi'ego I
• Safi II 1666-1694, syn 'Abbasa II
• Sultan Husajn 1694-1722, syn Safi'ego II, obalony przez Ghilzajów, zmarł w roku 1726

- panowanie dynastii Ghalzajów 1722-1729

• Tahmasp II 1729-1732, syn Sultana Husajna, obalony, zamordowany w roku 1739
• Abbas III 1732-1736, syn Tahmaspa II, obalony przez Nadira z dynastii Afszarydów, zamordowany wraz z ojcem w roku 1739

- panowanie dynastii Afszarydów 1736-1749

• Sulajman II 1749-1750, wnuk po matce Safi'ego II, obalony, zmarł w roku 1763
• Isma'il III 1750-1773, wnuk po matce Sultana Husajna II, nominalnie panował tylko w zachodnim Iranie.