Schemat przedstawia związek pomiędzy słabym/silnym i ukrytym/zdeklarowanym ateizmem.
Silny ateizm jest terminem używanym zazwyczaj do opisywania ateistów zgadzających się z twierdzeniem "bogowie nie istnieją". Słaby ateizm odnosi się z kolei do każdego typu ateizmu i nonteizmu, który nie spełnia w pełni tego stwierdzenia. Ze względu na elastyczność pojęcia "bóg", dana osoba może być silnie ateistyczną w przypadkach niektórych bogów, pozostając jednocześnie słabym ateistą w innych kategoriach. Np. wszyscy katolicy są silnymi ateistami w stosunku do Brahmy i Thora.
Wiele osób opisujących się jako agnostycy odróżnia swój pogląd nie tylko od silnego ateizmu, ale także słabego, mimo że agnostycyzm spełnia jego kryteria. Zasadność tego podziału jest też podważana z drugiej strony. W Bogu urojonym Richard Dawkins zamiast dzielić ludzi na kategorie, opisuje ich wedle tego, jak bardzo prawdopodobne jest dla nich istnienie boga. Tak więc w skali od na pewno istnieje, do na pewno nie istnieje teizm znalazłby się na początku, agnostycyzm w środku, zaś silny ateizm na końcu. Trzeba jednak zauważyć, ze sam Dawkins, nie twierdzi, że bóg na pewno nie istnieje, lecz że prawie na pewno nie istnieje, w związku z czym mówi o sobie, że jest "de facto ateistą", a nie "silnym ateistą". Twierdzi też, że naprawdę silnych ateistów prawie nie ma, gdyż jest to postawa skrajna i w gruncie rzeczy nienaukowa.[1]
Przypisy
|