Tablica ku czci Ruchu Wolność i Pokój we Wrocławiu
Ruch Wolność i Pokój (WiP) - polskie pacyfistyczne, opozycyjne wobec władz komunistycznych ugrupowanie społeczno-polityczne działające w latach 1985-1992. Ruch przeprowadził liczne akcje propagandowe i protestacyjne i liczył w szczytowym okresie rozwoju kilkuset członków.
edytuj Powstanie ruchu, głodówka w Milanówku
Impulsem do powstania ruchu była obrona szczecińskiego działacza Niezależnego Zrzeszenia Studentów, Marka Adamkiewicza, który za odmowę złożenia przysięgi wojskowej został w grudniu 1984 r. skazany i uwięziony w Zakładzie Karnym w Stargardzie Szczecińskim. W dniach 17 - 23 marca 1985 r. w ramach protestu przeprowadzono w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej głodówkę, w której uczestniczyło około dwudziestu osób, przeważnie związanych z NZS. O ideach ruchu pokojowego z protestującymi rozmawiał Jacek Kuroń. Akcja zakończyła się konferencją, na której zapowiedziano powołanie ruchu pokojowego, co formalnie stało 14 kwietnia w Krakowie[1][2].
edytuj A Capella - magazyn ruchu
W latach 1986 - 1989 w Gdańsku wydawano poza cenzurą Nieregularnik Ruchu "Wolność i Pokój" , A cappella[3], w którym postulowano wychowanie do wolności w świecie bez granic, wartości ruchu miały być osiągane tylko metodami non violence ( bez przemocy i negatywnych emocji wobec przeciwników)[4].
edytuj Ośrodki Ruchu Wolność i Pokój
edytuj Główni działacze
Przypisy
edytuj Linki zewnętrzne
|