Rozalia z Palermo.html



Figura św. Rozalii

Św. Rozalia, lub Rozalia Sycylijska (ur. ok. 1130 r. – zm. 1165 lub 1170 r.) – święta katolicka, pustelnica.

edytuj Życiorys

Urodziła się ok. 1130 r. jako córka księcia Sinibalda służącego królowi Normanów Rogerowi II. Kiedy próbowano wydać ją za mąż, uciekła do groty na pobliskiej górze i zaczęła wieść tam życie pustelnicy. Na ścianie groty wyryła napis: „Ja, Rozalia, córka Sinibalda, postanowiłam żyć w tej grocie dla miłości mego Pana, Jezusa Chrystusa”. Po pewnym czasie przeniosła się w okolice Monte Pellegrino koło Palermo.

edytuj Patronat

Jest patronką Palermo. Jest wzywana jako patronka chroniąca od zarazy.

edytuj Dzień wspomnienia

4 września

edytuj Atrybuty

Jej atrybutami są: czaszka, wieniec z róż, grota, w której mieszkała.

edytuj Relikwie i kult

W 1624 r. podczas zarazy nękającej Palermo i okolicę według legendy święta Rozalia ukazała się pewnej kobiecie i powiedziała, gdzie należy szukać jej relikwii. Kazała przenieść je do Palermo i przejść z nimi w uroczystej procesji przez miasto. W opisanej grocie znaleziono kości kobiety. Po wykonaniu polecenia Rozalii zaraza zakończyła się. Od tego momentu rozpoczął się kult Rozalii. Do Martyrologium Rzymskiego wpisał ją papież Urban VIII w 1630 r.

edytuj Bibliografia

• Życiorys na stronie Liturgii Godzin

Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Rozalia z Palermo