Rodzice chrzestni trzymają dziecko do chrztu.
Rodzice chrzestni (łac. patrini) – mężczyzna i kobieta przedstawiający do sakramentu chrztu osobę chrzczoną[1]. Biorą także na siebie troskę o dziecko i poręczają za jego wychowanie w duchu religii, którą przyjmuje dziecko.
edytuj W katolicyzmie
edytuj Powstanie instytucji
Instytucja rodziców chrzestnych wyrosła z funkcji historycznych:
- poręczyciel - przyprowadzał katechumena do diakona bądź kapłana i był poręczycielem szczerości jego intencji w dążeniu do przyjęcia sakramentu.
- pomocnik - pomagał przy obrzędzie chrztu. Gdy zaszła taka potrzeba opiekował się kandydatem i przygotowywał do przyjęcia sakramentu.
- rzecznik - uczestniczył w chrzcie dzieci, by odpowiadać w ich imieniu.
W IX w. te funkcje przejęli rodzice chrzestni. W XV w. w chrzcie brało udział trzech chrzestnych, zaś w XVI w. zgodnie z postanowieniami soboru trydenckiego (1545-63) liczba zmalało do dwóch.
Obecnie można dokonać wyboru chrzestnych. Mają oni obowiązek złożyć wyznanie wiary, więc należy wybrać odpowiednie do tego osoby, by mogły to uczynić szczerze. Poza tym chrzestny musi być mieć przyjęte sakramenty chrztu, bierzmowanie i Eucharystii oraz należeć do wspólnoty Kościoła katolickiego. Jednakże istnieją wyjątkowa sytuacje, w których prawo kościelne mimo spełnienia tych warunków zabrania wykonywania tej funkcji, np.: ekskomunika.
- ↑ najczęściej dziecko
edytuj Bibliografia
- Sinka T., Zarys liturgiki, Wyd. Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2003, ISBN 83-7216-287-5
|