Ten artykuł dotyczy polityka francuskiego. Zobacz też: niemiecki kompozytor Robert Schumann.
Robert Schuman (ur. 29 czerwca 1886, zm. 4 września 1963) – polityk francuski uznawany za jednego z ojców zjednoczonej Europy.
Schuman urodził się w Luksemburgu, jednak jego rodzice pochodzili z Lotaryngii, dokąd wrócili wkrótce po narodzinach dziecka. Lotaryngia należała wówczas do Niemiec i Schuman odebrał niemieckie wykształcenie – ukończył prawo na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. Gdy po I wojnie światowej Lotaryngię przywrócono Francji, Schuman aktywnie włączył się do francuskiego życia politycznego. W roku 1919 po raz pierwszy zdobył mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego (fr. Assemblee Nationale). Pracował jako parlamentarzysta do roku 1940, kiedy Rząd Vichy umieścił go w areszcie domowym. Rok później Schuman uciekł z aresztu i przyłączył się do ruchu oporu.
Walka z nazizmem dała mu duży autorytet, na tle innych polityków oskarżanych o kolaborację z Niemcami. Z ramienia Ludowego Ruchu Republikańskiego w okresie od 24 listopada 1947 do 26 lipca 1948 pełnił funkcję Premiera Francji. Na krótko objął ten urząd ponownie 5 września 1948 na tydzień, ale jego zwolennikom nie udało się uzyskać stabilnej większości w parlamencie. W latach 1948-1953 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych Francji.
W maju 1950 roku Schuman, we współpracy z Jeanem Monnetem i kanclerzem Niemiec Konradem Adenauerem doprowadził do porozumienia między Francją a Niemcami w sprawie wspólnego zarządzania przemysłami stalowym i węglowym na terenie Zagłębia Ruhry. W ten sposób powstała Europejska Wspólnota Węgla i Stali, której następcą jest dzisiejsza Wspólnota Europejska. Deklarację Schumana podpisano 9 maja 1950 roku – dla upamiętnienia tego dnia 9 maja obchodzony jest jako Dzień Europy.
W latach 1958 - 1960 Robert Schuman był przewodniczącym Parlamentu Europejskiego.
Zmarł 4 września 1963 roku w swoim wiejskim domu w Scy-Chazelles 5 km od Metz. Początkowo został pochowany na miejscowym cmentarzu; potem jego prochy przeniesiono do kaplicy templariuszy stojącej naprzeciw jego domu.
Kościół katolicki rozpoczął 14 maja 2004 proces beatyfikacyjny Roberta Schumana. Nadanie statusu błogosławionego wymaga dokładnego zbadania wielu dotyczących Schumana dokumentów. Imię Schumana noszą stacja metra, stacja kolejowa oraz jeden z głównych placów w Brukseli.
Jean Rey, znany polityk belgijski, przewodniczący Komisji Europejskiej w kadencji 1967-70, powiedział podczas jednego ze swoich publicznych wystąpień: "Przyjdzie dzień, kiedy zbudujemy Stany Zjednoczone Europy, że pójdziemy pochylić się nad grobem Schumana i zwiedzić jego dom w Scy-Chazelles, tak jak Amerykanie idą zwiedzać dom Jerzego Waszyngtona w Mount Vernon".
edytuj Linki zewnętrzne
Pierwszy rząd Georges'a Bidaulta, 1946
Pierwszy rząd Paula Ramadiera, 1947
Drugi rząd Paula Ramadiera, 1947
Pierwszy rząd Roberta Schumana, 1947-1948
Drugi rząd Roberta Schumana, 1948
Pierwszy rząd Henriego Queuille, 1948-1949
Drugi rząd Georges'a Bidaulta, 1949-1950
Trzeci rząd Georges'a Bidaulta, 1950
Drugi rząd Henriego Queuille, 1950
Pierwszy rząd René Plevena, 1950-1951
Trzeci rząd Henriego Queuille, 1951
Drugi rząd René Plevena, 1951-1952
Pierwszy rząd Edgara Faure, 1952
Rząd Antoine'a Pinaya, 1952-1953
Drugi rząd Edgara Faure, 1955-1956
|