Robert Bunsen.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Robert Bunsen

Robert Wilhelm Bunsen (ur. 31 marca 1811, zm. 16 sierpnia 1899. niemiecki fizyk i chemik, profesor we Wrocławiu i Heidelbergu.

edytuj Biografia

Urodził w Getyndze. Jego ojciec, profesor języków obcych, kierował tam biblioteką. Stopień doktora uzyskuje w 1830 r. po dwóch latach studiów. Najpierw pracuje w Kessel, następnie od 1839 w Marburgu na uniwersytecie. Tam odkrywa kakodyl oraz pochodne kakodylu, między innymi cyjanek kakodylu, którego planowano użyć jako gazu bojowego. W Marburgu, w wypadku w laboratorium, Bunsen traci wzrok w prawym oku. W 1852 obejmuje katedrę chemii w Heidelbergu, którą zarządza przez kolejnych 37 lat. W opuszczonym budynku klasztornym urządza bardzo dobrze wyposażone laboratorium. Mając 78 lat przechodzi na emeryturę i zaczyna się zajmować geologią, która była jego hobby.

Nigdy nie był żonaty. Zwykł mawiać, że nie ma czasu na takie sprawy. Prawie cały czas spędzał w laboratorium oraz wykładając (co bardzo lubił). Swoje wykłady często ilustrował ciekawymi doświadczeniami. Od pracy ze żrącymi związkami miał tak zrogowaciałe palce, że mógł je wkładać w płomień planika własnej konstrukcji. W ten sposób pokazywał studentom w którym miejscu płomienia temperatura sięga 300°C. Był znany z dużego poczucia humoru, ale i dużego roztargnienia. Kiedyś, gdy oddał do naprawy zegarek, okazało się, że zapomniał go nakręcić.

edytuj Osiągnięcia naukowe

Wraz z Kirchhoffem, badając zachowanie się par soli w płomieniu, stworzyli podstawy analizy widmowej. Dzięki tej metodzie odkryli wspólnie cez i rubid. Osiągnęli to analizując osad pozostały po odparowaniu 44 ton wody mineralnej. Jako jeden z pierwszych zsyntetyzował związki arsenoorganiczne (kakodyl i jego pochodne). Zajmował się również elektrolitycznym otrzymywaniem czystych metali takich jak chrom, magnez, glin, mangan, sód, bar, wapń i lit. Był autorem pierwszej monografii o analizie gazowej 1857 Jednak największą popularność zapewnił mu skonstruowany przez niego w 1850 laboratoryjny palnik gazowy (palnik Bunsena). Palnik ten jest do dziś stosowany w laboratoriach szczególnie do analiz w chemii jakościowej-nieorganicznej oraz w preparatyce laboratoryjnej. Używa się go również w budownictwie do lutowania miedzianych rur.

Skonstruował:

Odkrył:

edytuj Bibliografia

  • "Wiedza i Życie" lipiec/2006 ("Nie tylko palnik" z cyklu "Uczeni w anegdocie")
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.