Robert Bellarmin.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| św. Robert kardynał Bellarmin SJ | |
 |
|
| Robert Bellarmin | |
| Urodzony | 4 października 1542 Montepulciano |
| Święcenia kapłańskie | 1570 |
| Nominacja biskupia | 1602 arcybiskup Kapui |
| Kreacja kardynalska | 1599 |
| Za papieża | Klemensa VIII |
| Zmarł | 17 września 1621 Rzym |
Roberto Francesco Romolo Cardinal Bellarmino (ur. 4 października 1542 w Montepulciano, zm. 17 września 1621 w Rzymie), kardynał, inkwizytor, święty kościoła Rzymskokatolickiego, jeden z 33 Doktorów Kościoła.
W 1560 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Studiował filozofię w Kolegium Rzymskim (1560-1563), następnie we Florencji (1564-1567) i w Mondovi (1564-1567), w Padwie i belgijskim Lowanium. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1570. W 1576 powierzono katedrę teologii w Kolegium Rzymskim, a w 1578 został rektorem tego kolegium.
Do najważniejszych dzieł Bellarmina należą:
- Kontrowersje (łac. Disputationes de controversiis christianae fidei) (1586-1593), summa nauki katolickiej, odpowiadająca na potrzeby kościoła rzymskokatolickiego po pierwszej fali reformacji.
- Mały katechizm (1597), przetłumaczony na ponad 50 języków i mający ponad 400 wydań.
- O głównym obowiązku papieża, rozprawka, w której wyliczył 7 nadużyć, których nie powinni dokonywać papieże.
Papież Klemens VIII zwolnił go wkrótce z obowiązków wykładowcy, mianował swoim teologiem, konsultorem Kongregacji Św. Oficjum, a w 1599 wyniósł go do godności kardynała. Według hagiografii, Bellarmino uczynił wówczas następujące postanowienia: nie gromadzić majątku, nie wspierać krewnych, ale ubogich, być zawsze zakonnikiem. Nie przyjął wówczas wysokiej pensji, ofiarowanej mu przez króla Hiszpanii, Filipa III. Przez jakiś czas był arcybiskupem w Kapui co można uznać za pewnego rodzaju zesłanie. Na konklawe po śmierci Klemensa VIII był jednym z rozważanych kandydatów na stolicę apostolską. Nowy papież, Paweł V przywrócił go na stanowiska w Rzymie.
Jako inkwizytor Bellarmino nadzorował proces i egzekucję na stosie Giordano Bruno, miał też udział w pierwszym potępieniu Galileusza.
Papież Pius XI w 1923 ogłosił Bellarmina błogosławionym, zaś w 1930 kanonizował go, w 1931 nadał mu tytuł Doktora Kościoła. Jako święty, Robert Bellarmin jest patronem kanonistów.
Peleryna kardynalska św. Roberta Bellarmina przechowywana jest w Muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej w Starej Wsi k. Brzozowa (woj. podkarpackie)