Pułkownik.html



Pułkownik - stopień oficerski w armii. W WP jest to najwyższy stopień korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości armii po stopniu pułkownika są już stopnie generalskie.

edytuj Znaczenie historyczne

Pułkownik – w wojsku polskim w XVII w. dowódca pułku będący jednocześnie rotmistrzem podstawowej chorągwi wchodzącej w skład jego pułku. Począwszy od 2 połowy XVII w. mianem pułkownika określa się również porucznika chorągwi pułkownikowskiej, który często faktycznie dowodził pułkiem. W wojsku polskim cudzoziemskiego autoramentu odpowiednikiem pułkownika był oberszter (od XVIII w. zwany już pułkownikiem).

edytuj Znaczenie współczesne

Obecnie w Wojsku Polskim oficerowie w stopniu pułkownika pełnią najczęściej służbę na stanowiskach: dowódcy pułku i niektórych brygad, szefów oddziałów sztabów różnych szczebli.

Stopień pułkownika występuje również w Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Biurze Ochrony Rządu oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Odpowiednikiem tego stopnia w Państwowej Straży Pożarnej jest starszy brygadier, a w policji inspektor.

Oznaczeniem stopnia w Wojsku Polskim są dwie belki i trzy gwiazdki.

W Marynarce Wojennej odpowiada mu stopień komandora.

edytuj Zobacz też

• przegląd zagadnień z zakresu wojskowości

Zobacz hasło pułkownik w Wikisłowniku