Przestrzeń metryczna – zbiór z wprowadzonym odpowiednikiem pojęcia odległości dla par jego elementów.
Niech będzie zbiorem niepustym. Metryką (lub odległością) w zbiorze nazywamy każdą funkcję dwuargumentową spełniającą następujące trzy warunki (aksjomaty metryki) dla wszystkich :
wtedy i tylko wtedy gdy ,
(warunek symetrii)
(warunek trójkąta).
Jeśli jest metryką na zbiorze to parę nazywamy przestrzenią metryczną[1].
- Należy zwrócić uwagę, że niektórzy autorzy dodają warunek, że metryka przyjmuje wartości nieujemne. Wynika on jednak z aksjomatów sformułowanych powyżej:
-

- a zatem
.
- Przestrzeń metryczną należy rozumieć jako uogólnienie przestrzeni euklidesowych (prostej, płaszczyzny, przestrzeni trójwymiarowej). Metryki można określać nie tylko na przestrzeniach euklidesowych, ale również na innych zbiorach (na przykład na zbiorze słów lub funkcji) lub na bardzo abstrakcyjnych przestrzeniach.
- Funkcja odległości (metryka) indukuje w przestrzeni metrycznej topologię (której bazą jest rodzina kul otwartych). W tym sensie przestrzenie metryczne stanowią ważną klasę przestrzeni topologicznych. W analizie matematycznej często topologia rozpatrywanej przestrzeni (euklidesowej lub pewnej powierzchni) stanowi jej najważniejszy aspekt dla danego rozważania (podczas gdy dla innych rozważań w analizie istotne są subtelniejsze własności).
.
edytuj Lipschitzowska równoważność
Niech będą przestrzeniami metrycznymi. Mówimy, że metryki są równoważne lipschitzowsko, jeżeli istnieją , że dla każdego spełniony jest warunek .
Metryki równoważne lipschitzowsko są równoważne topologicznie: jeśli pewien ciąg elementów zbioru jest zbieżny w sensie metryki , to jest także zbieżny w sensie metryki . W przestrzeni liniowej rzeczywistej, o skończonym wymiarze, wszystkie metryki indukowane przez normy Banacha są równoważne lipschitzowsko, a więc topologicznie. Ogólniej, gdy dwie normy Banacha, zdefiniowane na tej samej przestrzeni liniowej, są topologicznie równoważne, to są one także równoważne lipschitzowsko.
edytuj Przykłady metryk
Metryka euklidesowa – dla przypadku jednowymiarowego:

W przypadku ogólnym, gdy



metryka euklidesowa definiowana jest przez:

Zielona przekątna — odległość wg metryki euklidesowej (ok. 8,48 j.)
Pozostałe krzywe — odległość wg metryki miejskiej (dokładnie 12 j.)
Metryka Manhattan, taksówkowa, miejska, wielkomiejska – metryka na płaszczyźnie. Odległość dwóch punktów w tej metryce to suma wartości bezwzględnych różnic ich współrzędnych.
Wyobraźmy sobie, że z jakichś powodów (kwadratowa sieć ulic przypominająca plan Manhattanu) możemy poruszać się jedynie w kierunkach wschód-zachód oraz północ-południe. Wtedy droga, jaką będziemy przebywać z jednego punktu do drugiego, wyniesie właśnie tyle, ile mówi o niej metryka miejska.
Dla , mamy
.
W dowolnym wymiarze skończonym n, to znaczy w , definiujemy:
.
Metryka nieskończoność, maksimum, iniektywna, Czebyszewa, szachowa – metryka ta w zdefiniowana jest wzorem
.
Kula w tej metryce jest n-wymiarową kostką.
Analiza przypadków:
- dla
metryki iniektywna, euklidesowa i Manhattan pokrywają się,
- dla
metryki iniektywna i Manhattan nie pokrywają się, ale czynią z płaszczyzny przestrzenie izometryczne (tzn. izomorficzne metrycznie, czyli nierozróżnialne metrycznie), gdyż w obu przypadkach kulami są kwadraty z przestrzeni euklidesowej, ale o różnym położeniu (odpowiednio o bokach równoległych do osi oraz obróconych względem osi o 45°).
Metryka kolejowa, centrum, węzła kolejowego, metra paryskiego – metryka na płaszczyźnie. Odległość dwóch punktów w tej metryce jest sumą euklidesowych ich odległości od punktu θ = (0,0) lub – w przypadku, kiedy prosta łącząca te punkty przechodzi przez punkt θ – zwykła euklidesowa odległość.
Wyobraźmy sobie na przykład labirynt, którego korytarze są prostymi rozchodzącymi się gwiaździście z jednego punktu. Wtedy, aby dojść z jednego punktu do drugiego, musimy najpierw dojść do skrzyżowania (centrum), by skręcić w odpowiedni korytarz. Nie będziemy więc pokonywać rzeczywistej odległości między tymi punktami, lecz właśnie taką, jaką dyktuje nam metryka centrum.
Można ją przedstawić jako

Metryka dyskretna, zerojedynkowa – metryka na dowolnym zbiorze. Odległość między dowolnymi punktami wynosi 0, gdy są to te same punkty oraz 1 w innym przypadku. Przestrzeń metryczną z tą metryką nazywamy przestrzenią metryczną dyskretną:

Odległość w metryce rzeka.
Niech pod słowem "rzeka" kryje się ustalona prosta na płaszczyźnie (zazwyczaj ). Wyobraźmy sobie, że znajdujemy się w bardzo gęstej dżungli, po której poruszać się można jedynie w kierunkach prostopadłych do rzeki oraz po samej rzece (po tych ścieżkach poruszamy się zgodnie z metryką euklidesową na płaszczyźnie). Tak określona odległość nosi nazwę metryki rzeki.
Niżej znajduje się wzór opisujący tę metrykę (por. rysunek)

edytuj Topologia generowana przez metrykę
Każda przestrzeń metryczna jest zarazem przestrzenią topologiczną. Bazę jej topologii stanowi rodzina wszystkich kul otwartych, tj. zbiorów postaci
,
gdzie oraz . Innymi słowy, zbiór jest otwarty, jeżeli wraz z każdym punktem zawiera także pewną kulę otwartą , której środkiem jest punkt albo, równoważnie, zbiór jest otwarty, jeżeli jest (skończoną lub nieskończoną) sumą kul otwartych. Wyznaczona w ten sposób topologia na zbiorze jest nazywana topologią generowaną przez metrykę' .
Mówimy, że przestrzeń topologiczna jest metryzowalna jeśli istnieje metryka na zbiorze taka, że kule otwarte w tej metryce są bazą topologii (czyli gdy topologia jest generowana przez pewną metrykę ).
Z punktu widzenia topologii, metryki są narzędziem badania przestrzeni metryzowalnych analogicznym do układu współrzędnych w przestrzeniach euklidesowych.
Każda przestrzeń metryczna:
Niektóre własności topologiczne są równoważne w przestrzeniach metrycznych:
edytuj Odległość od zbioru
Odległością lub odstępem od zbioru nazywa się funkcję

edytuj Inne systemy aksjomatów
Znanych jest wiele funkcji odległości spełniających inne zestawy aksjomatów.
edytuj Pseudometryka
Zastępując w definicji metryki aksjomat 1. aksjomatem

definiujemy nową funkcję – pseudometrykę. Poprzez analogię możemy mówić o parze jako przestrzeni pseudometrycznej. W przestrzeniach liniowych, pseudometrykę generuje półnorma. Przestrzenie pseudometryczne znajdują zastosowanie w analizie funkcjonalnej. Są one szczególnym przypadkiem przestrzeni hemimetrycznych.
edytuj Przykład przestrzeni pseudometrycznej
Przestrzeń wszystkich funkcji z ustalonym punktem . Możemy mówić o pseudometryce danej wzorem:
.
edytuj Ultrametryka
Zastępując aksjomat warunku 3. aksjomatem
.
dla wszystkich funkcję nazywamy ultrametryką.
edytuj Quasimetryka
Odległość nie spełniająca aksjomatu 2. (warunku symetrii).
edytuj Metryka probabilistyczna
Funkcja definiująca odległość pomiędzy zmiennymi bądź wektorami losowymi. Funkcja ta nie jest metryką, gdyż nie spełnia aksjomatu 1.
Przypisy
- ↑ Wacław Sierpiński: Wstęp do teorii mnogości i topologii. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1965.
|