Polityka żywnościowa.html



Ten artykuł wymaga dodania linków wewnętrznych. Jeśli możesz, dodaj je teraz. Aby uzyskać taki efekt: teoria, kota, Witolda Gombrowicza, lodowce górskie - linki tworzymy według składni: [[teoria]], [[kot]]a, [[Witold Gombrowicz|Witolda Gombrowicza]], '''[[lodowiec górski|lodowce górskie]]'''. Przed zapisaniem sprawdź, czy linki nie prowadzą do stron ujednoznaczniających.

/*Pojęcie i cele polityki żywnościowej ==

Pojęcie polityki żywnościowej obejmuje i pasuje:

• wytwórczość rolniczą
• produkcję przemysłu rolno-spożywczego
• produkcję gałęzi przemysłu, produkującego środki produkcji dla rolnictwa oraz przemysłu spożywczego
• wkład handlu w wartość produktów żywnościowych
• produkcję innych działówi i gałęzi gospodarki proporcjonalną do przepływów dóbr materialnych i uslug do rolnictwa oraz przemysłu spożywczego.

Polityka żywnościowa jest oddziaływaniem na rozwój sfery gospodarczej zajmująca się bezpośrednio lub pośrednio gospodarką żywnościową.

Celem polityki żywnościowej jest osiąganie rozmiarów, struktury i standardów produkcji żywności społecznie akceptowanych. Jej celem jest także wzrost globalnej jak i cząstkowej efektywności gospodarowania czynnikami produkcji.*/

edytuj Funkcje polityki żywnościowej:

• ocena warunków społeczno-gospodarczych funkcjonowania gospodarki żywnościowej
• rozpoznanie barier czynników hamujących i zagrożeń
• projektowanie polityki żywnościowej państwa jako integralnego fragmentu strategii rozwoju gospodarczej
• projektowanie struktury przestrzennej gospodarki żywnościowej
• kształtowanie formalnoprawnych warunków
• rozwój gospodarki żywnościowej
• gromadzenie państwowych rezerw żywnościowych
• podejmowanie działań interwencyjnych wynikających z sytuacji na rynku
• podejmowanie decyzji o zakazie produkcji uciążliwej dla środowiska

edytuj Instrumenty polityki żywnościowej:

• formalnoprawne:

- stosunki cywilnoprawne

- ochrona ziemi i zasady zmiany charakteru jej użytkowania

- normy środowiska

- normy jakościowe produktów

- ubezpieczenia materiałowe

- normy budowlane

• ekonomiczne:

- ingerencja w poziom cen

- cła, dotacje

- kredyty

- podatki

• bezpośrednie działanie gospodarcze

- prowadzenie i finansowanie działalności badawczo-naukowej

- inwestycje restrukturyzacyjne, związane z konfliktem ekologicznym, z rozwojem obrotu i przetwórstwa rolniczego

- gromadzenie rezerw żywności i skup interwencyjny nadwyżek

- polityka współpracy z zagranicą, występując jako podmiot kontraktów międzynarodowych

Intstrumenty rynkowe:

• oddziałujące na podaż produktów żywnościowych:

a) skup nadwyżek rolnych

b) ustalanie kwot rynkowych dla producentów

c) ograniczanie areału upraw przez premiowanie rolników za rezygnację z uprawiania części ziemi

d) regulowanie terminów skupu

e) ustalanie norm jakościowych produktów dopuszczanych do obrotu

f) wspieranie technologii zmieniających przeznaczenie surowców rolnych

g) udzielanie pożyczek pokrywających koszty przetrzymywania produktów u rolnika

h) zamawianie u rolnika produkcji o określonej ilości, jakości i terminie dostawy

i) regulowanie importu za pomocą ceł

• oddziałujące na popyt produktów żywnościowych:

a) subsydiowanie eksportu żywności w razie nadprodukcji

b) kontyngentowanie wywozu w razie obaw o zaspokojenie popytu wewnętrznego

c) regulowanie eksportu za pomocą ceł

d) dofinansowanie konsumpcji żywności grup najuboższych

• instrumenty związane z cenami produktów żywnościowych

a) stosowanie cen gwarantowanych przez władzę

b) różnicowanie cen skupu dla różnych dostaw, aby uzyskać pożądaną strukturę

c) stosowanie cen kierunkowych

Instrumenty pozarynkowe:

• subsydia bezpośrednie dla rolników, wyrównujące różnicę między cenami gwarantowanymi a niższymi cenami rynkowymi
• subsydia pośrednie, będące dopłatami do cen środków produkcji
• dostosowanie warunków kredytowania rolników

Zobacz też:

• polityka ekonomiczna
• ekonomia polityczna
• rynkowe otoczenie producenta żywności
• bezpieczeństwo żywnościowe

Źródło: "Polityka gospodarcza", B. Winiarski