Pol Pot.html



Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: styczeń 2008.

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: skandaliczna forma, ortografia etc etc. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Pol Pot, właśc. Saloth Sar (ur. 19 maja 1925, zm. 15 kwietnia 1998) – dyktator Kambodży, w młodości mnich buddyjski, nauczyciel i członek Komunistycznej Partii Kambodży. Studiował na prywatnej uczelni technicznej EFR w Paryżu, nie uzyskał dyplomu. Uczeń Jean-Paula Sartra. Od francuskich komunistów nauczył się ideologii. W 1960 roku współzałożyciel Komunistycznej Partii Kambodży a w latach 1963–1979 jej sekretarz generalny. Dowodził oddziałami zbrojnymi Czerwonych Khmerów. Na jego światopogląd znaczny wpływ miała ideologia Chińskiej Republiki Ludowej z okresu Rewolucji kulturalnej oraz myśli Mao.

W 1975 roku, gdy zakończyła się wojna wietnamska, partyzanci obalili rząd, a Pol Pot zmienił nazwę kraju na Demokratyczna Kampucza i rozpoczął jedną z najkrwawszych dyktatur w historii XX wieku. Według Pol Pota kraj miał się składać wyłącznie z chłopów finansujących ekonomię kraju poprzez wzrost produkcji rolnej. Niestety, cała produkcja rolnicza szła na eksport, a ludzie umierali z głodu. Szacuje się, że w "Demokratycznej Kampuczy" zginęło około 1/4 ludności kraju, a liczba mieszkańców stolicy – Phnom Penh, wskutek przymusowych wysiedleń zmalała z 2 milionów do 23 tysięcy mieszkańców.

Nawiązał współpracę z ChRL, na tym tle, a także z powodu eksterminacji mniejszości wietnamskiej i incydentów granicznych popadł w ostry konflikt z Wietnamem. W 1979 został obalony przez wojska wietnamskie i wewnętrzna opozycję. Wraz z księciem Sihanoukiem kierował partyzantką wspieraną przez Tajlandię i ChRL, walczącą z prowietnamskim rządem w Phnom Penh. Kontynuował wojnę domową także po wycofaniu wojsk wietnamskich oraz stworzeniu rządu zgody narodowej, gdy w 1991 r. książę Sihanouk ponownie został głową państwa. W 1997 roku w ramach jednej z niezliczonych czystek w kierownictwie partii, zlecił zabójstwo jednego ze swych najbliższych współtowarzyszy jeszcze z czasów paryskich - Son Sena. Son Sena zabito wraz z 11-osobową rodziną, a ciała rozjechano ciężarówkami. W kilka tygodni później współtowarzysze urządzili proces pokazowy Pol Pota i skazali go na dożywotni areszt domowy, gdzie po kilku miesiącach zmarł, według oficjalnej wersji śmiercią naturalną.

Szacuje się, że w okresie 3,5-letnich rządów Pol Pota spośród 7,5 mln mieszkańców Kambodży z głodu, chorób i w wyniku egzekucji zginęło ok. 1,7-2,5 mln ludzi. Pol Pot w udzielanych wywiadach nie uznawał swojej odpowiedzialności za te zbrodnie. O czasach swoich rządów mówił: "byliśmy jak dzieci uczące się chodzić", "walczyłem nie po to, aby mordować ludzi", "naszą walkę prowadziliśmy, by zapobiec wietnamizacji Kambodży", "moje sumienie jest czyste".

edytuj Linki zewnętrzne

• Piotr Gillert - Brat Numer Jeden i inne robaki

edytuj Bibliografia

• Roszkowski Wojciech, Półwiecze, historia polityczna świata po 1945 roku, PWN, Warszawa 2002.
• Encyklopedia PWN, Historia, wiek XIX i XX, PWN, Warszawa 2002.
• Twist, Miranda, Najwięksi zbrodniarze w historii, Muza S.A., Warszawa 2004.