Kradzież.html



Kradzież (art. 278 kk) to zabór cudzej rzeczy w celu przywłaszczenia. Pod pojęciem zaboru rozumie się fizyczne wyjęcie rzeczy spod władztwa właściciela. Dotyczy to również przedmiotu pozostawionego przez niego w znanym mu miejscu w zamiarze późniejszego jej zabrania. Wymóg dokonania zaboru oznacza, że nie jest możliwa kradzież rzeczy znalezionej przez sprawcę lub jemu powierzonej. Nie wyklucza to odpowiedzialności za inne przestępstwo, a mianowicie za przywłaszczenie.

Przedmiotem wykonawczym przestępstwa kradzieży może być tylko rzecz o wartości majątkowej. Powinna być ona nadto dla sprawcy cudza (czyli mieć właściciela, którym jest kto inny, niż sprawca). Nie jest możliwa kradzież nieruchomości, ponieważ przepis dotyczy rzeczy ruchomej. Natomiast możliwa jest kradzież części składowej, co uzasadnione jest tym, że odłączając ją od rzeczy głównej sprawca tworzy nową rzecz ruchomą, którą kradnie. Przepisy o kradzieży rzeczy stosuje się także do zaboru w celu przywłaszczenia cudzego zwierzęcia.

Istnieją trudności w zakwalifikowaniu zaboru rzeczy wspólnej przez jednego z uprawnionych. Jest tak np. w wypadku, kiedy jeden z małżonków zabiera rzecz wchodzącą w skład majątku wspólnego małżonków. Orzecznictwo Sądu Najwyższego skłania się do poglądu, że w zależności od tego, który z uprawnionych władał fizycznie rzeczą, zachodzi kradzież lub przywłaszczenie.

Przedmiotem kradzieży może być również, obok rzeczy ruchomej, karta bankomatowa, program komputerowy a także energia poprzez nielegalne podłączenie do sieci ciepłowniczej lub elektrycznej. W przypadku programu komputerowego kradzież polega na bezprawnym uzyskaniu go w jakikolwiek sposób, niekoniecznie połączony z zaborem nośnika.

Kradzież może polegać tylko na aktywnym działaniu. Nie jest możliwe popełnienie jej przez zaniechanie.

Przestępstwo może zostać popełnione tylko umyślnie, w zamiarze bezpośrednim, przy czym konieczne jest, by sprawca działał w celu przywłaszczenia rzeczy, tzn., by chciał postępować z nią tak, jak właściciel, uzyskać nad nią trwałe władztwo. Niekoniecznie musi dążyć do tego, by włączyć rzecz do swojego majątku. Kradzież jest popełniona także wtedy, kiedy sprawca pragnie ukradzioną rzecz np. podarować innej osobie.

Kradzież zachodzi także wtedy, kiedy sprawca zabiera cudzą rzecz z zamiarem niezwłocznego jej porzucenia. Czyniąc tak postępuje bowiem z rzeczą tak, jak właściciel, a zatem przywłaszcza ją sobie.

Kradzież rzeczy ruchomej o wartości nieprzekraczającej 250 zł stanowi wykroczenie (art. 119 kw). Ograniczenie to nie dotyczy kradzieży broni, amunicji i materiałów lub przyrządów wybuchowych. Kradzież tych przedmiotów jest zawsze przestępstwem, niezależnie od ich wartości. Wartość przedmiotu przestępstwa nie ma również znaczenia przy zaborze karty bankomatowej albo energii.

Wykroczeniem pozostaje również zabór w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej przedstawiającej wartość niemajątkową, np. pamiątkowy dyplom dla właściciela lub zdjęcie osoby najbliższej (art. 126 § 1 K.w.)

edytuj Typy kwalifikowane

• kradzież z włamaniem
• rozbój
• kradzież rozbójnicza
• kradzież rzeczy znacznej wartości (art. 278 § 1 lub 2 w związku z art. 294 § 1 k.k.)
• kradzież rzeczy stanowiącej dobro o szczególnym znaczeniu dla kultury (art. 278 § 1 lub 2 w związku z art. 294 § 2 k.k.)

edytuj Typ uprzywilejowany

Wypadek mniejszej wagi (art. 278 § 3 k.k.)

edytuj Kategorie złodziei oraz metody działania

Osoba dokonująca lub trudniąca się kradzieżą to złodziej, w gwarze więziennej nazywany m.in. akowcem, doliniarzem (kieszonkowiec), tycerem, a jego praca - tyrką.

• kieszonkowiec lub doliniarz - złodziej dokonujący drobnych kradzieży polegających na okradaniu osób z dóbr, takich jak portfele, saszetki itp. noszonych przy sobie. Tego typu praktyka złodziejska najczęściej występuje w miejscach zatłoczonych, takich jak środki masowego transportu czy targowiska.
  • "gołą ręką" - wyjęcie palcami portfela z kieszeni, torebki,
  • "zza parawanu" - posługiwanie się płaszczem, torbą w celu ukrycia swego działania,
  • "na kosę" - przecięcie nożem torebki, kieszeni.

• włamywacz - osoba dokonująca kradzieży w prywatnych mieszkaniach czy w różnego typu urzędach, siedzibach firm, muzeach itp. najczęściej pod nieobecność ich właścicieli.

• kasiarz - typ włamywacza specjalizujący się w okradaniu zawartości kas.

Bardzo często specjalistyczne umiejętności złodziejskie nabywane sa podczas odbywania kary pozbawienia wolności.

edytuj Znani złodzieje w literaturze i filmie

• Prometeusz
• Ali-Baba
• Robin Hood
• Jaś, bohater bajki Jaś i magiczna fasola
• Arsène Lupin
• Jacek i Placek, bohaterowie powieści Kornela Makuszyńskiego "O dwóch takich, co ukradli księżyc"
• Henryk Kwinto

edytuj Zobacz też

Zobacz podręcznik na Wikibooks: Prawo karne - Kradzież

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o kradzieży

• czyn przepołowiony
• przywłaszczenie
• kradzież z włamaniem
• kradzież leśna
• kradzież rozbójnicza
• samowolne użycie cudzej rzeczy ruchomej
• zabór pojazdu w celu krótkotrwałego użycia
• Abigeatus - staropolski termin prawniczy

edytuj Linki zewnętrzne

• Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
• Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń