Korporacjonizm.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
 Odmiany
Organizacje
Tematy powiązane
|
Korporacjonizm - zasada społeczno-ekonomiczna, stworzona w XIX wieku, rozwijana i wprowadzana w życie w pierwszej połowie wieku XX.
edytuj Idea
Korporacjonizm za podstawę porządku społecznego uznaje porozumienie (nawet przymusowe) wszystkich pracujących w danym zawodzie, niezależnie od ich statusu ekonomicznego - pracowników i pracodawców, w ramach jednego stowarzyszenia, korporacji. Zakłada, że pracownicy i właściciele mają identyczne cele oraz interesy, dlatego będą wspólnie dążyć do sukcesu. Korporacja ma dbać nie tylko o materialny dobrobyt swych członków (choćby poprzez nadawanie przywilejów), ale także o ich rozwój społeczny i kulturalny.
Doktryna korporacjonizmu była ściśle związana z naukami społecznymi Kościoła katolickiego. Korporacjonizm, także jako podstawę systemu politycznego, poparł w encyklice Quadragesimo Anno (wydanej 15 maja 1931) papież Pius XI.
edytuj Przykłady historyczne
Korporacjonizm przeważnie był związany z autorytarnym ustrojem państwa, przyjmując jednak różne formy.
Idea korporacjonizmu częściowo stała się podstawą systemu politycznego w kilku krajach europejskich oraz w Argentynie za rządów Peróna (peronizm). Klasycznym państwem korporacyjnym była Portugalia za rządów Salazara. W Hiszpanii gen. Franco, rozwinęła się jego narodowo-syndykalistyczna forma, a we Włoszech Mussoliniego korporacje stanowiły przedłużenie administracji państwowej.