Kod NATO.html



Ten artykuł może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane. Pomóż Wikipedii, dodając przypisy.

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: Brak wskazania jakichkolwiek źródeł.

Artykuł wymaga poszerzenia. Do artykułu należy dodać: Kody NATO obejmują wszystkie zakresy działalności NATO i nie są przeznaczone wyłącznie dla określania broni radzieckich i rosyjskich. Artykuł powinien w związku z tym obejmować większą liczbę rodzajów kodów paktu, w tym np. SSN - Submersible Ship Nuclear, dla określenia całej klasy okrętów, niezależnie od własności tego czy innego państwa..

Kod NATO (ang. NATO reporting names) – system oznaczeń uzbrojenia i sprzętu wojskowego produkcji ZSRR i niektórych innych krajów socjalistycznych i komunistycznych, nadawanych w celach identyfikacyjnych przez Sojusz Północnoatlantycki (NATO) od lat 50. do 80. XX wieku.

Oznaczenia te pomagały usystematyzować wiedzę o uzbrojeniu produkcji przede wszystkim ZSRR, a także innych potencjalnych przeciwników NATO, podczas gdy rzeczywiste nazwy radzieckie i krajowe były często nieujawniane lub nawet tajne; zwłaszcza odnosiło się to do wyróżniania poszczególnych wersji sprzętu.

Oznaczenia te zwykle składały się z oznaczenia literowego i numeru kolejnego, oraz nazwy kodowej, lub tylko nazwy kodowej. Poniżej: "xx" oznacza numer.

edytuj Kierowane pociski rakietowe

Zobacz więcej w osobnym artykule: kody NATO przeciwpancernych pocisków kierowanych.

Przeciwpancerne pociski kierowane ZSRR nosiły oznaczenia: AT-xx i nazwy angielskie na literę S (np. AT-3 Sagger). Zobacz więcej.

Przeciwlotnicze pociski rakietowe ziemia-powietrze ZSRR nosiły oznaczenia: SA-xx i nazwy angielskie na literę G (np. SA-7 Grail). Chińskie przeciwlotnicze pociski rakietowe nosiły oznaczenia: CSA-xx.

Balistyczne pociski rakietowe (ziemia-ziemia) ZSRR nosiły oznaczenia: SS-xx i nazwy angielskie na literę S (np. SS-20 Saber). Chińskie balistyczne pociski rakietowe (ziemia-ziemia) nosiły oznaczenia: CSS-xx.

Okrętowe kierowane pociski rakietowe woda-woda, woda-ziemia i rakietotorpedy ZSRR nosiły oznaczenia: SS-N-xx i nazwy angielskie na literę S (np. SS-N-2 Styx). Chińskie okrętowe pociski rakietowe woda-woda i woda-ziemia nosiły oznaczenia: CSS-N-xx i nazwy angielskie na literę S.

Okrętowe przeciwlotnicze pociski rakietowe (woda-powietrze) ZSRR nosiły oznaczenia: SA-N-xx i nazwy angielskie na literę G (np. SS-N-1 Goa).

Kierowane pociski rakietowe powietrze-powietrze ZSRR nosiły oznaczenia: AA-xx i nazwy angielskie na literę A (np. AA-8 Aphid).

Kierowane pociski rakietowe powietrze-ziemia ZSRR nosiły oznaczenia: AS-xx i nazwy angielskie na literę K (np. AS-4 Kitchen).

edytuj Samoloty ZSRR

Zobacz więcej w osobnym artykule: kody NATO samolotów ZSRR.

Samoloty myśliwskie i szturmowe nosiły nazwy angielskie na literę F (np. Flanker – Su-27)

Samoloty bombowe nosiły nazwy angielskie na literę B (np. Blinder – Tu-22)

Samoloty transportowe nosiły nazwy angielskie na literę C (np. Colt – An-2)

Samoloty inne (powietrzne tankowce, łodzie latające, samoloty szkolne, samoloty wczesnego ostrzegania itp) nosiły nazwy angielskie na literę M (np. Mainstay – A-50)

Śmigłowce nosiły nazwy angielskie na literę H (np. Hind – Mi-24)

Nazwy samolotów o napędzie śmigłowym były jednosylabowe, a o napędzie odrzutowym – dwusylabowe.

edytuj Okręty

Zobacz więcej w osobnym artykule: oznaczenia okrętów radzieckich i rosyjskich w nomenklaturze NATO.

Typy okrętów nawodnych ZSRR otrzymywały na ogół nazwy kodowe będące wyrazami rosyjskimi zapisanymi w transkrypcji angielskiej, ale nie będące oryginalnymi nazwami typu (np. typ Osa). Typy niszczycieli, fregat i krążowników rakietowych otrzymywały zwłaszcza nazwy na literę K (np. Kynda). Czasami oznaczenie typu pochodziło od nazwy pierwszego zidentyfikowanego okrętu (np. Skoryi). Prowadzi to do częstego omyłkowego brania nazw kodowych NATO za oryginalne oznaczenia typu. Wersje rozwojowe oznaczano dodatkiem: Modified ... (zmodyfikowany), lub cyframi: I, II itd.

Typy okrętów nawodnych innych państw bloku wschodniego, w tym polskie, otrzymywały nazwy kodowe będące wyrazami z języka tych krajów, ale nie będące oryginalnymi nazwami typu (np. typ Obluze (Obłuże), zapisywane bez polskich znaków).

Typy okrętów podwodnych ZSRR otrzymywały nazwy z wyrazów alfabetu ICAO (np. Whiskey), a ostatnie typy – nazwy kodowe będące wyrazami rosyjskimi zapisanymi w transkrypcji angielskiej, ale nie będące oryginalnymi nazwami typu (np. Akula, niepokrywający się z radzieckim typem Akuła (NATO: Typhoon).

Dla mniejszych okrętów stosowano też oznaczenia typów alfanumeryczne (np. kuter torpedowy typu P6).