Joseph von Eichendorff.html
 
| ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |


 

Joseph Karl Benedikt Freiherr von Eichendorff
Joseph Karl Benedikt Freiherr von Eichendorff

Joseph Karl Benedikt Freiherr von Eichendorff (ur. 10 marca 1788 r. w Łubowicach koło Raciborza- zm. 26 listopada 1857 r. w Nysie) - był znaczącym poetą niemieckim epoki romantyzmu.

Studiował prawo. Brał udział w wojnach napoleońskich przeciw Francji. Następnie był urzędnikiem państwa pruskiego.

Spis treści

edytuj Życiorys

Rodzice należeli do katolickiej szlachty niemieckiej, ojciec był pruskim oficerem, który nabył od swego teścia majątek ziemski zapewniający w miarę dostatnie bytowanie wielodzietnej rodzinie. Jego ojciec, posiadający oprócz tego majątki ziemskie na Morawach, jednak nie potrafił w ciężkich czasach wojen napoleońskich, częściowo również w wyniku własnej niefrasobliwości, efektywnie gospodarzyć i już w roku 1801 majątek popadł w trudności finansowe, aż ostatecznie został zlicytowany i w 1822 roku po śmierci matki utracony.

Po okresie nauki domowej (jak to było wówczas w zwyczaju) w 1801 Józef wraz ze swym o dwa lata starszym bratem Wilhelmem został wysłany do katolickiego gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu, gdzie po trzech latach uzyskał maturę.

1805 do 1808 bracia studiowali prawo w Halle i następnie w Heidelbergu, gdzie Eichendorff poznał wybitnych romantyków, do których zaliczali się Clemens Brentano i Achim von Arnim. Po krótkiej podróży do Paryża i Wiednia bracia wrócili do majątku rodzinnego.

Wkrótce okazało się, że pomimo ich wysiłków majątek nie zapewnia im środków do życia i wobec tego musieli rozejrzeć się za pracą. Udali się do Wiednia, gdzie 1812 złożyli egzamin państwowy referendarza, uprawniający do podjęcia służby państwowej jako urzędnik. Tam też Eichendorff poznał i zaprzyjaźnił się z Fryderykiem Schlegelem i jego żoną Dorotą.

Od 1816 służba w pruskiej administracji państwowej. Początkowo źle opłacana, dopiero po mniej więcej 6 latach uzyskanie mianowania na radcę stanu umożliwiło utrzymanie wielodzietnej rodziny.

1821 W Gdańsku na stanowisku radcy do spraw oświaty i spraw kościoła katolickiego w Prezydium i Konsystorzu pruskiej prowincji Prusy Zachodnie.

1824 do 1831 w Królewcu na stanowisku radcy stanu.

1855 do 1857 żył i pisał w Nysie. Sporo czasu spędzał też w Javorniku, na dworze Heinricha Fostera, biskupa wrocławskiego. W Nysie zmarł i został pochowany na cmentarzu obok żony

edytuj Rodzina

Rodzice: Adolf Teodor Rudolf Freiherr von Eichendorff (ur. Kravaře 9 stycznia 1756, zm. Łubowice 27 kwietnia 1818), właściciel Łubowic, pruski oficer; zaw. związek małżeński w: Łubowice 23 listopada 1784 z Karolina von Kloch (ur. Łubowice 18 stycznia 1766, zm. 15 kwietnia 1822).

1a) Wilhelm Józef Ernest Jan Karol (ur. Łubowice 14 września 1786, zm. Innsbruck 7 stycznia 1849); zaw. związek małżeński w: Wilten 1 maja 1821 z Julia Fischnal(l)er (ur. Innsburck 15 lutego 1799, zm. Innsburck 8 lutego 1870).

2a) JÓZEF Karol Benedykt (ur. Łubowice 10 marca 1788, zm. Nysa 26 listopada 1857), właściciel Sedlnic (Morawy), pruski tajny radca rządowy, poeta; zaw. związek małżeński w: Wrocław 7 kwietnia 1814 z Luiza von Larisch (ur. Niewiadom 18 sierpnia 1792, zm. Nysa 3 grudnia 1855), córka Jana Nepomuka von L. i Heleny Czentner von Czententhal.

        • 1e) Jerzy Michał Paweł Hubertus Maria hrabia Strachwitz (ur. Psary 20 czerwca 1940), przyjął nazwisko Freiherr von Eichendorf Graf Strachwitz von Gross-Zauche und Camminetz (adopt. przez wuja Rudolfa von Eichendorffa).

3a) Luiza Antonia (ur. Łubowice 13 kwietnia 1804, zm. Wiedeń 25 grudnia 1883)

opr.wg Genealogisches Handbuch der Freiherrliche Häuser A, Bd VI i XII, Limburg a. d. Lahn 1980; A. Weltzel, Geschichte des edlen und freiherrlichen Geschlechts von Eichendorff, Sigmaringen 1992.

25 listopada 2007 praprawnuk Josepha von Eichendorffa Georg Freiherr von Eichendorff wziął udział w uroczystych obchodach 150 rocznicy śmierci poety w Nysie

edytuj Twórczość

Dzieła Eichendorffa odznaczają się optymistycznym powiązaniem z przyrodą, na przykład wiersz 'Mondnacht'. W noweli Z życia nicponia (1826) opowiada o prawie naiwnym młodzieńcu, który - zamiast pracować - woli raczej wędrować po kraju i ostatecznie znajduje spełnienie w początkowo nieszczęśliwej miłości. Stworzył też znany w Niemczech utwór o charakterze patriotycznym pod tytułem Der letzte Held von Marienburg

Twórczość Eichendorffa jest romantycznie religijna, miejscami z tendencjami do panteizmu, jednak osadzonym w tradycji chrześcijańskiej.

edytuj Dzieła

edytuj Powieści i opowiadania

  • Ahnung und Gegenwart (1815)
  • Aus dem Leben eines Taugenichts (1826)
    • Poezje. Z życia nicponia, przeł. A. Lam (1997)
  • Das Marmorbild (1826)
  • Viel Lärmen um nichts (1833)
  • Dichter und ihre Gesellen (1834)
  • Oberschlesische Maerchen und Sagen (Górnośląskie baśnie i podania)

edytuj Sztuki teatralne

  • Krieg den Philistern (1824)
  • Ezelin von Romano (1828)
  • Meierbeths Glück und Ende (1828)
  • Der letzte Held von Marienburg (1830)
  • Die Freier (1833)

edytuj Wiersze

  • Gedichte (1837)
    • Wiosna i miłość. Poezje, przeł. A. Lam (2004)
  • Julian (Epos) (1853)
  • Robert und Guiskard (Epos) (1855)
  • Lucius (Epos) (1857)

edytuj Eseje

  • Über die ethische und religiöse Bedeutung der neueren romantischen Poesie in Deutschland (1847)
  • Der deutsche Roman des 18.ten Jahrhunders (1851)
  • Zur Geschichte des Dramas (1854)
  • Geschichte der poetischen Literatur Deutschlands (1857)

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.