Jiāng Zémín (wym. dźiang dze-min, ur. 17 sierpnia 1926 w Yangzhou, prow. Jiangsu) - chiński polityk, sekretarz generalny Komunistycznej Partii Chin w latach 1989-2002 i prezydent Chin w latach 1993-2003.
Z wykształcenia inżynier-elektryk. Wstąpił do KPCh w 1946, w późniejszych latach był funkcjonariuszem partyjnym w przemyśle. W 1983 został ministrem przemysłu elektronicznego. W 1985 został mianowany burmistrzem Szanghaju, a następnie, w 1988, sekretarzem partii komunistycznej w tym mieście. Od 1987 był członkiem Biura Politycznego KPCh, wyznaczonym na sukcesora Zhao Ziyanga na stanowisku sekretarza generalnego po zdławieniu przez wojsko prodemokratycznych wystąpień studenckich na placu Tiananmen. Jako protegowany Deng Xiaopinga, zastąpił go na stanowisku szefa Centralnej Komisji Wojskowej. Był uważany za polityka pragmatycznego, zwolennika reform gospodarczych - dopuścił m.in. uczestnictwo prywatnych przedsiębiorców w KPCh - który wprowadził kraj do Światowej Organizacji Handlu (WTO).
W listopadzie 2002 zrezygnował z powodów zdrowotnych z przewodnictwa w partii, w marcu 2003 z prezydentury (na obu stanowiskach zastąpił go Hu Jintao); 19 września 2004 zrezygnował również z kierowania Centralną Komisją Wojskową KPCh, a w marcu 2005 Centralną Komisją Wojskową ChRL, co było jego ostatnim oficjalnym stanowiskiem. Także te funkcje przejął Hu Jintao.
|