WikiPortallus: Herb Nowej Zelandii.html

Herb Nowej Zelandii został nadany 26 sierpnia 1911 roku przez króla Jerzego V, a obecna wersja pochodzi z nadania w 1956 przez królową Elżbietę II.

Do 1911 Nowa Zelandia używała herbu Wielkiej Brytanii, lecz po przekształceniu w 1907 dotychczasowej kolonii w dominium postanowiono nadać mu własny herb. Herb składa się z czwórdzielnej tarczy herbowej - w pierwszej ćwiartce znajduje się konstelacja Krzyża Południa, widniejąca również na fladze, w drugiej złote runo będące symbolem hodowli zwierząt, w trzeciej snop zboża reprezentujący rolnictwo, a w czwartej dwa młoty reprezentujące kopalnie i przemysł. Ponadto na tarczy umieszczono pionowy pas z trzema statkami reprezentującymi gospodarkę morską oraz imigracyjne pochodzenie mieszkańców.

edytuj Zobacz też

p • d • e

Herby i godła państw Australii i Oceanii

Australia • Fidżi • Kiribati • Mikronezja • Nauru • Nowa Zelandia • Palau • Papua-Nowa Gwinea • Samoa • Tonga • Tuvalu • Vanuatu • Wyspy Marshalla • Wyspy Salomona

Terytoria autonomiczne i zależne: Guam • Mariany Północne • Niue • Norfolk • Nowa Kaledonia • Pitcairn • Polinezja Francuska • Samoa Amerykańskie • Tokelau • Wallis i Futuna • Wyspa Bożego Narodzenia • Wyspy Cooka • Wyspy Kokosowe