|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Henry Pelham (ur. 25 września 1694 w Laughton, Sussex, zm. 6 marca 1754 w Londynie) – polityk angielski z partii Wigów, premier Wielkiej Brytanii w latach 1743-1754. Kształcony w Westminster i Hart Hall w Oxfordzie, gdzie dziś działa założone na jego cześć Sir Henry Pelham Gentlemen's Sporting Society. Pelham służył jako ochotnik w pułku Dormer's regiment i brał udział w bitwie pod Preston. następnie spędził dwa lata na kontynencie, a w 1717 został wybrany do parlamentu z okręgu Seaford w hrabstwie Sussex, który to okręg reprezentował w parlamencie do 1722 roku. Dzięki poparciu Roberta Walpole'a, Pelham został w 1721 Lordem Skarbu (Lord of the Treasury), a w 1724 sekretarzem stanu ds. wojny (Secretary at War). Od 1730 był płacmistrzem armii (Paymaster of the Forces). Obaj Pelham i Walpole byli współzałożycielami słynnego przytułku Foundling Hospital otwartego w 1739 roku. Henry Pelham sprawował urząd premiera Wielkiej Brytanii w okresie od 14 lutego 1743 aż do swojej śmierci. Po nim stanowisko to przejął jego brat Thomas Pelham-Holles, 1. książę Newcastle. W listopadzie 1744 roku, przeciwnik polityczny braci Pelham, John Carteret stracił swe stanowisko sekretarza stanu, gdy król zorientował się, że jego obietnice są bez pokrycia. Carteret wykorzystywał przez dwa lata słabość Króla Jerzego II do wojaczki i pomagania żywiołowi niemieckiemu, a zwłaszcza cesarzowej Marii Teresie. Od dymisji Cartereta Pelham był jedynym panem politycznej sytuacji, lecz odziedziczył też po nim problem, jakim była rozpoczęta w 1741 roku wojna o sukcesję austriacką. Pelham, osobiście zwolennik pokoju, prowadził działania wojenne bez przekonania i bez większych sukcesów. Jako zwolennik i uczeń polityczny Roberta Walpole'a, naśladował jako premier jego politykę zdobywania poparcia w parlamencie za pomocą rozdawania urzędów i pieniędzy. Jedną z ostatnich ustaw wydanych z jego inicjatywy był tzw. Marriage Act (1753), określający minimalny wiek wymagany do tego by małżeństwo było legalne. edytuj Źródła
Robert Walpole • Lord Wilmington • Henry Pelham • Książę Newcastle • Książę Devonshire • Książę Newcastle • Lord Bute • George Grenville • Lord Rockingham • Lord Chatham • Książę Grafton • Lord North • Lord Rockingham • Lord Shelburne • Książę Portland • William Pitt Młodszy • Henry Addington • William Pitt Młodszy • Lord Grenville • Książę Portland • Spencer Perceval • Lord Liverpool • George Canning • Lord Goderich • Książę Wellington • Lord Grey • Lord Melbourne • Książę Wellington • Robert Peel • Lord Melbourne • Robert Peel • John Russell • Lord Derby • Lord Aberdeen • Lord Palmerston • Lord Derby • Lord Palmerston • Lord Russell • Lord Derby • Benjamin Disraeli • William Ewart Gladstone • Lord Beaconsfield • William Ewart Gladstone • Lord Salisbury • William Ewart Gladstone • Lord Salisbury • William Ewart Gladstone • Lord Rosebery • Lord Salisbury • Arthur Balfour • Henry Campbell-Bannerman • Herbert Henry Asquith • David Lloyd George • Andrew Bonar Law • Stanley Baldwin • Ramsay MacDonald • Stanley Baldwin • Ramsay MacDonald • Stanley Baldwin • Neville Chamberlain • Winston Churchill • Clement Attlee • Winston Churchill • Anthony Eden • Harold Macmillan • Alec Douglas-Home • Harold Wilson • Edward Heath • Harold Wilson • James Callaghan • Margaret Thatcher • John Major • Tony Blair • Gordon Brown Drugi gabinet Roberta Walpole'a, 1730-1742
W dniu powstania Gabinet lorda Wilmingtona, 1742-1743
W dniu powstania Pierwszy gabinet Henry'ego Pelhama, 1743-1746
W dniu powstania |
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |