Carl Philipp Emanuel Bach (8 marca 1714 - 14 grudnia 1788) to urodzony w Weimarze niemiecki kompozytor i klawesynista - drugi z synów Jana Sebastiana Bacha , zwany berlińskim lub hamburskim Bachem.
Uczył się w Lipsku i Frankfurcie nad Odrą. Przez ok. 30 lat był nadwornym klawesynistą króla Fryderyka II w Berlinie i Poczdamie. W 1768 objął po Telemanie stanowisko dyrektora w 5 kościołach i kantora w gimnazjum w Hamburgu.
Pisał przede wszystkim kompozycje na klawesyn: koncerty, sonaty i fantazje oraz pieśni i symfonie. Przez współczesnych sobie był bardziej poważany niż jego ojciec - cenili go Haydn i Mozart. Popularność zdobyła też jego szkoła gry na fortepianie "Versuch über die wahre Art das Klavier zu spielen" wydana w 1753.
edytuj Bibliografia
- A. Mądry, Carl Philipp Emanuel Bach, estetyka - stylistyka - dzieło, Rhytmos, Poznań 2003
edytuj Linki zewnętrzne
|
