Carl Friedrich Abel |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Karl Friedrich Abel (ur.22 grudnia 1725, Kothen - zm.20 czerwca 1787, Londyn), muzyk i kompozytor niemiecki, wirtuoz gry na violi da gamba.
Jego dziadkiem był Clamor Heinrich Abel. Uczeń Jana Sebastiana Bacha w Lipsku. W latach 1748-1758 członek orkiestry nadwornej w Dreźnie. Od 1759 nadworny muzyk (później dyrektor) w nadwornej orkiestrze kameralnej królowej w Londynie. Wraz z Johannem Christianem Bachem między 1765 a 1772 prowadził pierwsze publiczne koncerty w Londynie, które nazywano Bach-Abel-Concerts. Autor 27 dzieł muzycznych (symfonii, uwertur, koncertów fortepianowych, kwartetów smyczkowych, sonat i in.), odznaczających się doskonałą melodyką i za jego życia bardzo cenionych. Jego twórczość utrzymana jest w stylu szkoły mannheimskiej.
