Binyamin Ben-Eliezer.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Binyamin (Fouad) Ben-Eliezer | |
 |
|
| Data urodzenia | 12 lutego 1936 |
| Minister narodowej infrastruktury w rządzie Ehuda Olmerta |
|
| Okres urzędowania | od 4 maja 2006 |
| Przynależność polityczna | Partia Pracy |
| Poprzednik | Ronni Bar-On |
Generał brygady (rez.) Binyamin (Fouad) Ben-Eliezer (hebr. בנימין (פואד) בן אליעזר, ur. 12 lutego 1936) izraelski były wojskowy, a obecnie polityk. Pierwszy Żyd pochodzący z Iraku, który przewodził Partii Pracy.
Urodzony w Iraku, Ben-Eliezer wyemigrował do Izraela w 1950 roku. Wstąpił do armii w 1954 roku i wkrótce potem został gubernatorem wojskowym Zachodniego Brzegu. Wybrany do Knessetu w 1984, został ministrem budownictwa i konstrukcji, ministrem komunikacji, ministrem obrony i wicepremierem. Obecnie jest członkiem Partii Pracy, której przewodniczącym był w latach 2001-2002.
Postrzegany jest jako "jastrząb" w sprawach polityki zagranicznej; był jednym z głównych architektów inwazji na Liban, a także zwolennik operacji Ochronna Tarcza w Dżeninie. Opowiada się za zawieszeniem rozmów z Palestyńczykami do czasu wstrzymania ataków terrorystycznych, choć uważa iż w takim przypadku należy powziąć postanowienia "kompromisowe".
Mieszka w Rishon LeZion, jest żonaty i ma dwójkę dzieci.
W wyborach na przewodniczącego partii, które odbyły się 9 listopada 2005 Ben-Eliezer zajął trzecie miejsce. Otrzymał 16.82% głosów, co sprawiło iż poprzedni lider, Szimon Peres, przegrał z Amirem Peretzem.
Po wyborach w 2006 roku został ministrem infrastruktury w rządzie Ehuda Olmerta, ponieważ weszła do niego także Partia Pracy.