Andrzej Celiński.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Andrzej Celiński
Grafika:Andrzej Celiński.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1950
Warszawa
Minister kultury
Okres urzędowania od 19 października 2001
do 6 lipca 2002
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Poprzednik Andrzej Zieliński
Następca Waldemar Dąbrowski
Poseł VI kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Koło Poselskie SdPl-Nowa Lewica
Okres urzędowania od 5 listopada 2007
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Andrzej Bohdan Celiński (ur. 26 lutego 1950 w Warszawie) – polski polityk, senator I i II kadencji, poseł na Sejm II, IV oraz VI kadencji, były minister kultury, działacz opozycji demokratycznej.

Jest siostrzeńcem działacza socjalistycznego i opozycjonisty Jana Józefa Lipskiego.

Spis treści

edytuj Wykształcenie i działalność opozycyjna

Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie oraz studia na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Jako instruktor harcerski blisko współpracował z Antonim Macierewiczem i Piotrem Naimskim w 1 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta "Czarna Jedynka", w tzw. Gromadzie Włóczęgów. Był członkiem KSS KOR i członkiem NSZZ Solidarność. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 7 grudnia 1982.

edytuj Działalność polityczna

W latach 1989-1990 był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie oraz uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu. Od 1989 do 1993 był senatorem I i II kadencji związanym z Obywatelskim Klubem Parlamentarnym, potem z Unią Demokratyczną. W latach 1993-1994 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Unii Demokratycznej. Z ramienia UD i następnie Unii Wolności zasiadał w Sejmie II kadencji.

W 1999 związał się z Sojuszem Lewicy Demokratycznej, później został wiceprzewodniczącym partii. Do Sejmu IV kadencji (19 października 200118 października 2005) został wybrany w okręgu podwarszawskim. Od 19 października 2001 do 6 lipca 2002 był ministrem kultury w rządzie Leszka Millera. W latach 2004-2005 z ramienia SLD zasiadał w Sejmowej Komisji Śledczej zajmującej się sprawą Orlenu, zrezygnował z udziału w jej pracach 12 lipca 2005.

W marcu 2004 wraz z m.in. Markiem Borowskim odszedł z SLD i współtworzył nową partię pod nazwą Socjaldemokracja Polska. W 2005 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy SdPl z okręgu katowickiego. W wyborach samorządowych w 2006 został wybrany na radnego sejmiku mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski z listy Lewicy i Demokratów w okręgu katowickim zdobywając 20 338 głosów. Od 22 kwietnia 2008 poseł Koła Poselskiego SdPl-Nowa Lewica. Na początku sierpnia 2008 odszedł z SdPl[1], pozostając w jej kole poselskim.

edytuj Odznaczenia

23 września 2006 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie to zwrócił w październiku 2007 w proteście przeciw doręczeniu przez Policję jego samotnie mieszkającej 88-letniej matce wezwania dla niego na przesłuchanie w IPN w charakterze świadka[2].

Przypisy

edytuj Źródła

edytuj Linki zewnętrzne

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.