André Gide.html



André Gide w roku 1893

André Gide (ur. 22 listopada 1869 w Paryżu, zm. 19 lutego 1951 w Paryżu) – prozaik francuski. André Gide został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1947. Był biseksualistą i prekursorem ruchu homoseksualnego we Francji. Urodził się w rodzinie protestanckiej. W pewnym okresie swego życia skłaniał się ku katolicyzmowi, który wkrótce odrzucił. Napisał nawet uznaną za bluźnierczą powieść Lochy Watykanu. W pierwszej połowie XX wieku był pisarzem światowej sławy. Najważniejszymi dziełami w jego twórczości są Fałszerze, Lochy Watykanu, Immoralista oraz Dzienniki.

W swojej twórczości wyrażał skrajny indywidualizm i odrzucenie tradycyjnych norm moralnych. Głosił immoralizm. Przez pewien okres swego życia zafascynowany był komunizmem. Jednak po podróży do ZSRR, którą opisał, zmienił poglądy.

Gide tworzył narrację w oparciu o wiele wspóistniejących wątków. Postacie kreowane przez Gide dążyły do wyzwolenia się z niewidzialnych ograniczeń determinującego je świata.

Silny wpływ na jego osobowość wywarły dzieła Fiodora Dostojewskiego i Fryderyka Nietzschego.

Jego dzieła zostały umieszczone już po jego śmierci w Indeksie Ksiąg Zakazanych. Wywarł on bardzo silny wpływ na twórczość Jeana Paula Sartre'a.

Członek ruchu antyimperialistycznego we Francji w okresie międzywojennym.

edytuj Dzieła

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z André Gide

• Błota (1895)
• Ziemskie pokarmy (1897)
• Preteksty (1903)
• Nowe preteksty (1911)
• Saul (1896)
• Immoralista (1902)
• Ciasna brama (1909)
• Lochy Watykanu (1914)
• Symfonia pastoralna (1919)
• Korydon (1924)
• Skąd ty... (1926)
• Jeżeli nie umiera ziarno (1926)
• Fałszerze (1926)
• Podróż do Konga (1927)
• Powrót z Czadu (1928)
• Powrót z ZSRR (1936)
• Poprawki do mojego Powrotu z ZSRR (1937)
• Tezeusz (1946)
• Dzienniki (1950)
• Niechaj tak będzie

edytuj Zobacz też

• 11298 Gide