Amintore Fanfani (ur. 6 lutego 1908 w Prowincji Arezzo, zm. 20 listopada 1999 w Rzymie) – włoski ekonomista, polityk, premier.
Był profesorem ekonomii na uniwersytetach w: Genui, Genewie, Lozannie, Madiolanie i w Rzymie.
Był działaczem Partii Chrześcijańskiej Demokracji. W latach 1947 - 1950 był ministrem pracy i opieki społecznej. Od 1951 do 1953 był ministrem rolnictwa i leśnictwa. Następnie - do 1954 - był ministrem spraw wewnętrznych. W styczniu 1954 został premierem (był najmłodszym premierem w historii republikańskich Włoch do 1987, kiedy to premierem został Giovanni Goria). Pierwszy rząd Fanfaniego przetrwał kilkanaście dni (18 stycznia - 30 stycznia). W latach 1958 - 1959 ponownie był premierem i ministrem spraw zagranicznych. W latach 1960 - 1963 stał na czele dwóch rządów. Od 1965 do 1968 ponownie był ministrem spraw zagranicznych. W październiku 1974 otrzymał misję utworzenia rządu, która zakończyła się niepowodzeniem. Od 1982 do 1983 znów był premierem. A w 1987 po raz ostatni został premierem i utworzył swój szósty gabinet, w którym był ministrem spraw wewnętrznych, a sam rząd nie otrzymał zaufania.
Od 1968 był senatorem (od 1972 dożywotnio). W latach 1968 - 1973, 1976 - 1982 i 1985 - 1987 był przewodniczącym Senatu.
Dwukrotnie kandydował na urząd prezydenta, a w 1978 p.o. prezydenta Włoch.
W latach 1965 - 1966 był przewodniczącym Zgromadzenia Ogólnego ONZ.
Przewodniczący Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ
|