|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Alessandro (Sandro) Pertini (ur. 25 września 1896 w Stelli, zm. 24 lutego 1990 w Rzymie) - włoski polityk socjalistyczny, prezydent Włoch w latach 1978-1985. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Genui. W 1917 roku brał udział w walkach nad Isonzo. W 1918 wstąpił do Włoskiej Partii Socjalistycznej. Po śmierci Giacomo Matteottiego, czynnie sprzeciwiał się faszyzmowi, za co był kilkakrotnie więziony. W 1945 został wybrany do parlamentu. W latach 1968-1976 był przewodniczącym Izby Deputowanych. W 1978 został prezydentem Republiki Włoskiej. 19 listopada 1986 Uniwersytet Warszawski przyznał mu tytuł doktora honoris causa. Był przyjacielem Jana Pawła II. Po zamachu na papieża, 13 maja 1981 odwiedził rannego w klinice Gemelli. Pertini na łożu śmierci zechciał zobaczyć się z głową Kościoła katolickiego, jednak, jak donosi Arturo Mari w wywiadzie udzielonym popularnemu włoskiemu tygodnikowi "Chi"[1], jego żona nie zezwoliła na to. Przypisy
Napoleon Bonaparte | Enrico De Nicola | Luigi Einaudi | Giovanni Gronchi | Antonio Segni | Giuseppe Saragat | Giovanni Leone | Alessandro Pertini | Francesco Cossiga | Oscar Luigi Scalfaro | Carlo Azeglio Ciampi | Giorgio Napolitano
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |