Aleksander Kiereński.html



Aleksander Kiereński

   

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Aleksander Kiereński

Aleksander Fiodorowicz Kiereński, ros. Александр Фёдорович Керенский (ur. 22 kwietnia/2 maja 1881 w Symbirsku, zm. 11 czerwca 1970 w Nowym Jorku) - rosyjski polityk, z wykształcenia prawnik.

Kiereński był umiarkowanym rewolucjonistą. W roku 1905 wstąpił do partii eserowców. W roku 1912 z ramienia trudowików wszedł w skład czwartej Dumy państwowej. Po rewolucji lutowej został członkiem Tymczasowego Komitetu Dumy Państwowej, a także wiceprzewodniczącym Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich.

W rządzie ks. Lwowa zajmował stanowiska ministra sprawiedliwości i ministra wojny. 21 lipca 1917 zastąpił go na stanowisku premiera Rządu Tymczasowego Rosji, a we wrześniu (po tzw. "puczu Korniłowa") stanął na czele armii rosyjskiej z tytułem Naczelnego Wodza. Niepowodzenia prowadzonej przez niego polityki przysporzyły mu przeciwników po obu stronach sceny politycznej. Po przejęciu władzy przez bolszewików bez skutku usiłował organizować ruch oporu, a następnie zbiegł do Francji, od roku 1940 wyemigrował do USA. Napisał "Pamiętniki".

p • d • e

Rosyjskie głowy państwa po upadku caratu

Przewodniczący Rządu Tymczasowego (1917): Gieorgij Lwow • Aleksander Kiereński

Przewodniczący Centralnego Komitetu Wykonawczego (1917-1922): Lew Kamieniew • Jakow Swierdłow • Michaił Kalinin

Prezydent Federacji Rosyjskiej (od 1991): Borys Jelcyn • Władimir Putin • Dmitrij Miedwiediew