WikiPortallus: Alan Garcia Perez.html

Alan Garcia urodził się w Limie w rodzinie klasy średniej o tradycjach politycznych. Jego ojciec, Carlos Garcia Ronceros, był sekretarzem Peruwiańskiej Partii Aprista (APRA) w czasie rządów prezydenta Manuela Odrii, który zdelegalizował partię. Ojciec był więziony i przez pięć lat przebywał z dala od rodziny.

García naukę pobierał w Colegio Nacional Jose Maria Enguren w dzielnicy Limy, Barranco. Studiował na Papieskim Uniwersytecie Katolickim Peru. W 1971 r. ukończył prawo na Narodowym Uniwersytecie San Marcos. Następnie wyjechał do Europy, gdzie studiował prawo konstytucyjne na Universidad Compultense w Madrycie. W 1973 r. rozpoczął studia z dziedziny socjologii na paryskiej Sorbonie.

Po zakończeniu nauki García przez kilka lat mieszkał w Paryżu, jednak w 1978 r., za namową przywódcy Peruwiańskiej Partii Aprista Víctora Raúla Haya de la Torre, powrócił do Peru.

edytuj Prezydent po raz pierwszy (1985-1990)

Alan García jako kandydat APRA wziął udział w wyborach prezydenckich w roku 1985. W I turze wyborów 14 kwietnia zdobył 45% głosów, pokonując kandydata Zjednoczonej Lewicy, Alfonso Barrantesa. Ponieważ żaden kandydata nie zdobył 50% głosów, niezbędne okazało się przeprowadzenie drugiej tury wyborów. Barrantes jednakże wycofał się z wyborów, wobec czego już 1 czerwca García został ogłoszony prezydentem-elektem. 28 lipca objął urząd prezydenta. W wieku 36 lat był najmłodszym prezydentem w regionie, często nazywanym "Kennedym Ameryki Łacińskiej".

Pomimo początkowej popularności, rządy Garcíi naznaczone zostały poważnym kryzysem gospodarczym i hiperinflacją. W 1990 osiągnęła ona 7649%, co zdestabilizowało peruwiańską gospodarkę. Z powodu inflacji peruwiańska waluta - sol, została w 1985 r. zastąpiona nową - inti. W czasie kadencji Garcii dochód narodowy na osobę spadł do poziomu sprzed 1960 roku (720 USD), a łączny PKB obniżył się o 20%. Liczba osób żyjących w ubóstwie wzrosła z 42% do 55% w roku 1991.

García, by przeciwstawić się skutkom kryzysu, znacjonalizował banki i sektor ubezpieczeniowy. Arbitralnie ustalił roczną granicę spłaty zadłużenia zagranicznego nieprzekraczającą 10% PKB, czym doprowadził do krytyki ze strony MFW oraz izolacji kraju od światowych rynków finansowych.

Problemy gospodarcze oraz zubożenie ludności doprowadziły do nasilenia napięć społecznych wewnątrz kraju. Swoją aktywność wzmogły organizacje terrorystyczne i lewicowe partyzantki. Działania zbrojne podejmował Świetlisty Szlak, który przeprowadzał ataki na elektrownie i sieć elektryczną, powodując w ten sposób przerwy w dostawach energii w Limie. Administracja Garcíi próbowała walczyć z terroryzmem, jednak jej działania okazały się niewystarczające. Dodatkowo pod jej adresem wysuwano oskarżenia o łamanie praw człowieka.

edytuj Emigracja i powrót do polityki

W 1992 r. Alan García udał się na emigrację do Kolumbii, a później do Francji. Głównym powodem opuszczenia kraju było wprowadzenie autorytarnych rządów w Peru przez nowego prezydenta Alberto Fujimoriego. Nowa administracja wszczęła przeciw niemu proces, w którym Garcia był oskarżony o przyjęcie milionów dolarów łapówki. Adwokatem Garcíi w Peru był wówczas Jorge Del Castillo.

Po ucieczce Fujimoriego do Japonii i po 9 latach spędzonych na emigracji, Alan García powrócił w 2001 r. do Peru^[1]. W styczniu 2001 r. Sąd Najwyższy oddalił wszelkie zarzuty korupcyjne przeciw Garcíi, przy rekomendacji Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka^[2]. García wziął wówczas udział w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze głosowania 8 kwietnia zajął drugie miejsce (25,8% głosów), za Alejandro Toledo ((36,5%), a przed Lourdes Flores (24,3%)^[3]. W drugiej turze wyborów 3 czerwca przegrał jednakże z Alejandrem Toledo, zdobywając 48% głosów poparcia^[4]. García jako lider Peruwiańskiej Partii Aprista pozostał liderem opozycji.

edytuj Prezydent po raz drugi (2006-)

Alan García Pérez swoją kolejną kampanię prezydencką rozpoczął w lutym 2005 r. W I turze wyborów prezydenckich 9 kwietnia 2006 r. zajął drugie miejsce (24,3% głosów), za Ollantą Humalą (30,6%) i przed Lourdes Flores (23,8%)^[5]. W II turze wyborów 4 czerwca z wynikiem 53,6% głosów poparcia pokonał swojego rywala^[6]. 28 lipca 2006 został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku szefa państwa^[7].

Jako prezydent, Garcia mianował szefem rządu Jorge Del Castillo^[8], swojego dawnego prawnika oraz rzecznika kampanii prezydenckiej w roku 2001. Pierwszą poważną porażką prezydenta było odrzucenie w styczniu 2007 r. przez Kongres Republiki Peru prezydenckiego projektu ustawy wprowadzającej karę śmierci dla terrorystów Świetlistego Szlaku, co zapowiadał już w trakcie kampanii wyborczej^[9].

5 października 2008 r. w Peru wybuchł kryzys polityczny, po tym jak w mediach opublikowano nagranie ujawniające korupcję rządu i członków partii Aprista przy zawieraniu kontraktu z norweską firmą naftową. W rezultacie 10 października cały gabinet Jorge Del Castillo podał się do dymisji^[10]. 11 października García desygnował na stanowisko nowego szefa rządu Yehude Simona^[11]^[12].

edytuj Publikacje

Alan Garcia jest autorem kilkunastu książek opisujących życie społeczne w Peru i Ameryce Łacińskiej. Większość z nich można znaleźć w Bibliotece Narodowej Peru. Przykładowe publikacje: