WikiPortallus: Alan García Pérez.html

Alan Garcia urodził się w Limie w rodzinie klasy średniej o tradycjach politycznych. Jego ojciec, Carlos Garcia Ronceros, był sekretarzem Peruwiańskiej Partii Aprista (APRA) w czasie rządów prezydenta Manuela Odrii, który zdelegalizował partię. Ojciec był więziony i przez pięć lat przebywał z dala od rodziny.

García naukę pobierał w Colegio Nacional Jose Maria Enguren w dzielnicy Limy, Barranco. Studiował na Papieskim Uniwersytecie Katolickim Peru. W 1971 r. ukończył prawo na Narodowym Uniwersytecie San Marcos. Następnie wyjechał do Europy, gdzie studiował prawo konstytucyjne na Universidad Compultense w Madrycie. W 1973 r. rozpoczął studia z dziedziny socjologii na paryskiej Sorbonie.

Po zakończeniu nauki García przez kilka lat mieszkał w Paryżu, jednak w 1978 r., za namową przywódcy Peruwiańskiej Partii Aprista Víctora Raúla Haya de la Torre, powrócił do Peru.

edytuj Prezydent po raz pierwszy (1985-1990)

Alan García jako kandydat APRA wziął udział w wyborach prezydenckich w roku 1985. W I turze wyborów 14 kwietnia zdobył 45% głosów, pokonując kandydata Zjednoczonej Lewicy, Alfonso Barrantesa. Ponieważ żaden z kandydatów nie zdobył 50% głosów, niezbędna okazała się druga tura wyborów. Barrantes jednakże wycofał się z wyborów, wobec czego już 1 czerwca Garcia został ogłoszony prezydentem-elektem. 28 lipca został zaprzysiężony na stanowisku prezydenta Peru. W wieku 36 lat był najmłodszym prezydentem w regionie, często nazywanym "Kennedym Ameryki Łacińskiej".

Pomimo początkowej popularności, rządy Garcíi naznaczone zostały poważnym kryzysem gospodarczym i hiperinflacją. W 1990 osiągnęła ona 7649%, co zdestabilizowało peruwiańską gospodarkę. Z powodu inflacji peruwiańska waluta - sol, została w 1985 r. zastąpiona nową - inti. W czasie kadencji Garcii dochód narodowy na osobę spadł do poziomu sprzed 1960 roku (720 USD), a łączny PKB obniżył się o 20%. Liczba osób żyjących w ubóstwie wzrosła z 42% do 55% w roku 1991.

García, by przeciwstawić się skutkom kryzysu, znacjonalizował banki i sektor ubezpieczeniowy. Arbitralnie ustalił roczną granicę spłaty zadłużenia zagranicznego nieprzekraczającą 10% PKB, czym doprowadził do krytyki ze strony MFW oraz izolacji kraju od międzynarodowych rynków finansowych.

Problemy gospodarcze oraz zubożenie ludności doprowadziły do napięć społecznych wewnątrz kraju. Swoją aktywność wzmogły organizacje terrorystyczne i lewicowe partyzantki. Działania zbrojne podejmował Świetlisty Szlak, który przeprowadzał ataki na elektrownie i sieć elektryczną, powodując w ten sposób przerwy w dostawach energii w Limie. Administracja Garcíi próbowała walczyć z terroryzmem, jednak jej działania okazały się niewystarczające. Dodatkowo pod jej adresem wysuwano oskarżenia o łamanie praw człowieka.

edytuj Emigracja i powrót do polityki

W 1992 r. Alan García udał się na emigrację do Kolumbii, a później do Francji. Głównym powodem opuszczenia kraju było wprowadzenie autorytarnych rządów w Peru przez nowego prezydenta Alberto Fujimoriego. Nowa administracja wszczęła przeciw niemu proces, w którym Garcia był oskarżony o przyjęcie milionów dolarów łapówki. Adwokatem Garcíi w Peru był wówczas Jorge Del Castillo.

Po ucieczce Fujimoriego do Japonii i po 9 latach spędzonych na emigracji, Alan García powrócił w 2001 r. do Peru^[1]. W styczniu 2001 r. Sąd Najwyższy oddalił wszelkie zarzuty korupcyjne przeciw Garcíi, przy rekomendacji Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka^[2]. García wziął wówczas udział w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze głosowania 8 kwietnia zajął drugie miejsce (25,8% głosów), za Alejandro Toledo ((36,5%), a przed Lourdes Flores (24,3%)^[3]. W drugiej turze wyborów 3 czerwca przegrał jednakże z Alejandrem Toledo, zdobywając 48% głosów poparcia^[4]. García jako lider Peruwiańskiej Partii Aprista pozostał liderem opozycji.

edytuj Prezydent po raz drugi (2006-)

Alan García Pérez swoją kolejną kampanię prezydencką rozpoczął w lutym 2005 r. W I turze wyborów prezydenckich 9 kwietnia 2006 r. zajął drugie miejsce (24,3% głosów), za Ollantą Humalą (30,6%) i przed Lourdes Flores (23,8%)^[5]. W II turze wyborów 4 czerwca z wynikiem 53,6% głosów poparcia pokonał swojego rywala^[6]. 28 lipca 2006 został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku szefa państwa^[7].

Jako prezydent, Garcia mianował szefem rządu Jorge Del Castillo^[8], swojego dawnego prawnika oraz rzecznika kampanii prezydenckiej w roku 2001. Pierwszą poważną porażką prezydenta było odrzucenie w styczniu 2007 r. przez Kongres Republiki Peru prezydenckiego projektu ustawy wprowadzającej karę śmierci dla terrorystów Świetlistego Szlaku, co zapowiadał już w trakcie kampanii wyborczej^[9].

5 października 2008 r. w Peru wybuchł kryzys polityczny, po tym jak w mediach opublikowano nagranie ujawniające korupcję rządu i członków partii Aprista przy zawieraniu kontraktu z norweską firmą naftową. W rezultacie 10 października cały gabinet Jorge Del Castillo podał się do dymisji^[10]. 11 października García desygnował na stanowisko nowego szefa rządu Yehude Simona^[11]^[12].

edytuj Publikacje

Alan Garcia jest autorem kilkunastu książek opisujących życie społeczne w Peru i Ameryce Łacińskiej. Większość z nich można znaleźć w Bibliotece Narodowej Peru. Przykładowe publikacje: