|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie (AGH; dawniej: Akademia Górnicza w Krakowie; nazwa międzynarodowa: AGH University of Science and Technology; dawniej: University of Mining and Metallurgy) - jedna z największych polskich wyższych uczelni, zaliczana do najlepszych uczelni technicznych w kraju[2][3]. Powołana 8 kwietnia 1919 uchwałą Rady Ministrów RP.
edytuj LokalizacjaWiększość obiektów dydaktycznych, administracyjnych oraz o innym charakterze (w tym domów studenckich) należących do AGH mieści się w rejonie Krakowa ograniczonym ulicami: Reymonta, Piastowską, Nawojki/Czarnowiejską oraz aleją Mickiewicza. Budynek główny uczelni mieści się przy alei Mickiewicza 30. Dwa budynki znajdują się przy ulicy Gramatyka, a Studium Wychowania Fizycznego i Sportu przy ulicy Piastowskiej. edytuj Zamiejscowe Ośrodki Dydaktyczne
edytuj Władzeedytuj Obecne władze uczelni
edytuj Poczet rektorów AGH
edytuj HistoriaPierwsze zabiegi o zgodę na powołanie w Krakowie wyższej uczelni kształcącej inżynierów górnictwa rozpoczęły się w 1912 roku z udziałem grupy inżynierów i działaczy górniczych, pod przewodnictwem Jana Zarańskiego. W 1913 roku Ministerstwo Robót Publicznych w Wiedniu powołało Komitet Organizacyjny Akademii Górniczej, którego przewodniczącym został profesor Józef Morozewicz. Ostatecznie Akademia Górnicza w Krakowie została zatwierdzona przez Najwyższe Postanowienie cesarza Franciszka Józefa z dnia 31 maja 1913. Wybuch I wojny światowej uniemożliwił jednak rozpoczęcie działalności Akademii. W 1918, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Komitet Organizacyjny podjął ponownie pracę i 8 kwietnia 1919, uchwałą Rady Ministrów została powołana do życia Akademia Górnicza w Krakowie. Naczelnik Państwa Józef Piłsudski powołał pierwszych profesorów 1 maja 1919, a 20 października 1919 dokonał uroczystego otwarcia Akademii Górniczej w auli Uniwersytetu Jagiellońskiego. Budowa pierwszego budynku uczelni rozpoczęła się 15 czerwca 1923 symbolicznym zakopaniem kamienia węgielnego. W 1935 odsłonięte zostały przed wejściem do gmachu głównego Akademii pomniki górników i hutników, wykonane przez artystę rzeźbiarza Jana Raszkę. Ten sam artysta wykonał również rzeźbę św. Barbary, patronki uczelni, która została umieszczona na dachu gmachu głównego. Po wybuchu II wojny światowej, w latach 1939-1945 gmach główny zajął okupacyjny rząd niemieckiej Generalnej Guberni. Zaraz na początku niemieckiej okupacji w ramach akcji Sonderaktion Krakau, 22 profesorów i docentów zostało aresztowanych przez Niemców i wysłanych do obozu konentracyjnego Sachsenhausen. Mienie uczelni uległo wówczas kompletnej grabieży i dewastacji przez niemieckiego okupanta, a rzeźba św. Barbary została rozbita przez zrzucenie z dachu (rzeźba widoczna dziś na dachu gmachu głównego jest kopią zniszczonej rzeźby). Dzięki ofiarności pracowników Akademii Górniczej udało się uratować jedynie część księgozbioru. Działalność Akademii zeszła do konspiracyjnego podziemia, a władze rektorskie starały się odzyskać lub stworzyć prowizoryczną bazę lokalową i materiałową. Po zakończeniu wojny, w pierwszych miesiącach Akademia Górnicza była jedyną w Polsce zorganizowaną uczelnią techniczną. Stała się ośrodkiem pomocy dla innych wyższych szkół technicznych, m.in. z inicjatywy Akademii powstała Politechnika Krakowska (która do roku 1954 nosiła nazwę Wydziały Politechniczne AG), przyczyniła się do powstania Politechniki Śląskiej i Politechniki Częstochowskiej oraz miała znaczny udział w odradzaniu się Politechniki Warszawskiej oraz organizację Politechniki Wrocławskiej i Politechniki Gdańskiej. Obecna nazwa Akademii Górniczo-Hutniczej została wprowadzona na mocy wewnętrznej uchwały z 1947 roku, która została następnie formalnie zatwierdzona przez władze nadrzędne w 1949. W 50 rocznicę otwarcia Akademia Górniczo-Hutnicza otrzymała imię Stanisława Staszica, sztandar i wprowadzoną centralnie strukturę instytutową. Akademia Górniczo-Hutnicza kontynuuje tradycje Akademii Górniczej założonej w Kielcach przez Stanisława Staszica, która istniała w latach 1816-1826. edytuj Strukturaedytuj WydziałyObecnie na uczelni znajduje się 15 wydziałów:
oraz dwie szkoły międzywydziałowe:
edytuj Jednostki pozawydziałowe
edytuj Inne jednostki naukowo-dydaktyczne
edytuj Związki zawodowe
edytuj Stowarzyszenia
edytuj Fundacje
edytuj Uczelniane organizacje studenckie i społeczności internetowe
edytuj Czasopisma naukowe
edytuj BibliografiaPrzypisyedytuj Zobacz też
AGH w Krakowie • ATH w Bielsku-Białej • Białostocka • Częstochowska • Gdańska • Koszalińska • Krakowska • Lubelska • Łódzka • Opolska • Poznańska • Radomska • Rzeszowska • Szczecińska • Śląska • Świętokrzyska • Warszawska • WAT • Wrocławska |
||||||||||||||||||||||||||||||||||
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |