Agrypina Młodsza.html



Iulia Vipsania Agrippina Minor (ur. 6 listopada 15 n.e.; zm. marzec 59 n.e.), córka Germanika i Agrypiny Starszej.

Agrypina Młodsza

Popiersie Agrypiny Młodszej z drugiej połowy pierwszego wieku

   

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Agrypina Młodsza

Urodziła się w kwaterze wojsk swojego ojca nad Renem w mieście germańskich Ubiów (Oppidum Ubiorum), nazwanym później na jej cześć Colonia Claudia Ara Agrippinensium, to współczesna Kolonia. W wieku 13 lat, w 28 n.e. wyszła za mąż za Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa, z którym miała syna, przyszłego cesarza, Nerona. Od lutego 37 gdy cesarzem został jej rodzony brat Kaligula, Agrypina i jej młodsze siostry Julia Liwilla i Julia Druzylla zajęły zaszczytną pozycję w państwie a jednocześnie brylowały na dekadenckim dworze Kaliguli. Były wszystkie oskarżane o kazirodcze stosunki z bratem Kaligulą oraz o współżycie z Emiliuszem Lepidusem, mężem Julii Druzylii.

W 39 roku wykryto spisek na życie cesarza, na czele którego miał stać właśnie Emiliusz Lepidus. Agrypina została skazana na wygnanie w wyniku oskarżenia o udział w tym spisku i cudzołożenie z Emiliuszem. Odwołana z wygnania przez Klaudiusza. W 41 poślubiła Pasjenusa Kryspusa, wcześniej męża jej szwagierki Domicji. Była oskarżana o spowodowanie przedwczesnej śmierci drugiego męża. Od 49 n.e., była czwartą żoną własnego stryja - cesarza Klaudiusza. Po ślubie z Klaudiuszem otrzymała tytuł Augusty. Doprowadziła do adopcji przez Klaudiusza swojego syna, zwanego odtąd Neronem oraz do pominięcia syna Klaudiusza - Brytanika w drodze do tronu. Przypisuje się jej otrucie Klaudiusza w 54 roku potrawą z grzybów, za pomocą trucicielki Locusty. Nowym cesarzem został jej syn - Neron i w pierwszym okresie jego panowania sprawowała faktyczną władzę; przy współpracy Burrusa i Pallasa. Potem została odsunięta przez Nerona od wpływów i w końcu na jego zlecenie zamordowana.

Wywód przodków:

Małżeństwa i dzieci:

• 1:Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus (Gnaeus Domitius Ahenobarbus) ( w 28 n.e.)
  • Neron (Lucius Domitius Ahenobarbus po adopcji Tiberius Claudius Nero)
• 2:Gajusz Salustiusz Kryspus Pasjen ( w 41 n.e.)
• 3:Klaudiusz (Tiberius Claudius Caesar Augustus) ( w 49 n.e.)

Zobacz też: Drzewo genealogiczne Klaudiuszów Neronów