Adolf Bocheński.html

Kamień ku czci Adolfa Marii Bocheńskiego we Wrocławiu

Adolf Maria Bocheński (ur. 13 kwietnia 1909 w Ponikwie, zginął 18 lipca 1944 pod Ankoną we Włoszech) - polski pisarz i publicysta polityczny, kawaler maltański, podporucznik Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Był synem Adolfa Bocheńskiego i Marii z Dunin-Borkowskich, bratem Józefa Marii, Aleksandra i Olgi. Jego dziadkiem był Franciszek Izydor Bocheński.

Studiował w Paryżu (1927-1930) i Lwowie (1930-1932). W pierwszej połowie lat trzydziestych aktywny działacz Myśli Mocarstwowej.

Redaktor i publicysta pism "Bunt Młodych" i "Polityka". Uznawany za jednego z najbardziej utalentowanych polskich pisarzy politycznych lat trzydziestych XX wieku. Opowiadał się za wzmocnieniem władzy wykonawczej w państwie i wsparciem dla niepodległości Ukrainy. Zwolennik marszałka Józefa Piłsudskiego, ale krytyk wielu posunięć rządów sanacyjnych.

W kampanii wrześniowej 1939 r. walczył jako ochotnik w Szwadronie Zapasowym 22 Pułku Ułanów Podkarpackich. Następnie przedostał się do Francji, walczył w Norwegii, na Bliskim Wschodzie i we Włoszech. Ranny pod Monte Cassino, zginął przy rozbrajaniu miny pod Ankoną. ^[1]

edytuj Publikacje

Adolf i Aleksander Bocheński,Tendencje samobójcze narodu polskiego, 1925
Ustrój a racja stanu, 1928
Między Niemcami a Rosją, 1937
Artykuły zebrane 1941-1944, Włochy 1944
Historia i Polityka. Wybór Publicystyki, Wybrał, opracował i przedmową opatrzył Marcin Król, PIW, Warszawa 1989
Między Niemcami a Rosją, Przedmowa Mieczysław Pruszyński, 1994
Zanim powstała Kultura. Antologia tekstów Adolfa Marii Bocheńskiego poświęconych polskiej polityce wschodniej pod red. Kazimierza Michała Ujazdowskiego, Lublin 2006.

edytuj Przypisy

↑ "Z rokadowej (równoległej) drogi wjeżdża staghound ppor. Tarnowskiego. „Bocheński zabity!” - woła do nas. To on rozbrajał miny przed nami. Poległ na oddalonej od nas paręset metrów rokadowej drodze. W Tobruku był ciężko ranny. To on spalił wieżę obserwacyjną pod nosem Włochom, to on, ledwo wygoiwszy rany spod Monte Cassino, odniósł nowe pod Loretto, wyrwał się ze szpitala i poszedł pod Ankonę czyścić pole minowe. Rozbroił już min pięćdziesiąt kilka. W jednym miejscu zastawiona była mina podstępna, podwójna - jedna pod drugą." Melchior Wańkowicz, „Zupa na gwoździu doprawiona”, Instytut Wydawniczy PAX, 1975, s. 167/

edytuj Bibliografia

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Adolfa Marii Bocheńskiego

Andrzej Micewski, W cieniu marszałka Piłsudskiego, Warszawa 1968.
Stanisław Cat Mackiewicz, Kto mnie wołał, czego chciał, Pax, Warszawa 1972.
Stefan Majewski, Zaczęło się w Tobruku,Lublin 1974.
Marcin Król, Style politycznego myślenia. Wokół "Buntu Młodych" i "Polityki", 1979.
Józef Czapski, Tumult i widma, 1981.
A. Kosicka-Pajewska, Polska między Rosją a Niemcami. Koncepcje polityczne Adolfa Bocheńskiego, 1992.
Jerzy Giedroyć, Autobiografia na cztery ręce, Opracował Krzysztof Pomian, 1994.
Kazimierz Michał Ujazdowski, Żywotność konserwatyzmu. Idee polityczne Adolfa Bocheńskiego, Wydawnictwo ISKRY, 2005.
Paweł Tanewski, Ostatni kawaler, Warszawa 2008.
Ryszard Tomczyk, Myśl Mocarstwowa. Z dziejów młodego pokolenia II Rzeczypospolitej, Szczecin 2008.
Wybór pism Adolfa Bocheńskiego
Biografia Adolfa Bocheńskiego