Kabinet-Lubbers III.html



Kabinet-Lubbers III
Coalitie	CDA, PvdA
Zeteltal TK	54 + 49 = 103
Premier	R.F.M. Lubbers
Beëdiging	7 november 1989
Demissionair	10 mei 1994
Ontslagdatum	22 augustus 1994
Voorganger	Lubbers II
Opvolger	Kok I
Overzicht kabinetten

Het Kabinet-Lubbers III was het Nederlands Kabinet van 7 november 1989 tot 22 augustus 1994. Het is met 1749 dagen het tot op heden (2007) langstzittende naoorlogse kabinet.

In de kabinetten-Lubbers I en II werkte het CDA van Lubbers samen met de VVD, maar nadat de kabinetscrisis over het reiskostenforfait een einde had gemaakt aan Lubbers II, kwam ook aan deze samenwerking een einde. In de verkiezingen van 1989 handhaafde het CDA zijn 54 zetels en bleef de grootste partij; de PvdA verloor drie zetels en de VVD vijf. Het CDA vormde vervolgens een coalitie met de PvdA van Wim Kok.

Tijdens de regeerperiode voerde het kabinet verdere bezuinigen door en werd gekort op verschillende sociale voorzieningen.

bewerk Regeerperiode

Successen en mislukkingen van het kabinet-Lubbers III:

• Het besluit van het Kabinet-Lubbers II dat Aruba uiterlijk tien jaar na het verkrijgen van de status aparte onafhankelijk moet worden, wordt teruggedraaid. Het eiland mag in het Koninkrijk blijven.
• Er wordt een bataljon soldaten uitgezonden naar Bosnië, om in UNO-verband de "veilige haven" Srebrenica te beschermen.
• De dienstplicht wordt opgeschort.
• In het publieke bestel moeten de omroepen meer gaan samenwerken. Er komen zendercoördinatoren.
• Ingevoerd wordt het samenlevingscontract als alternatief voor het wettelijk huwelijk. Ook paren van gelijk geslacht kunnen hun relatie registreren.
• Het kwartje van Kok wordt ingevoerd.
• Het Plan-Simons voor de invoering van een basisverzekering in de gezondheidszorg haalt het Staatsblad niet.
• Euthanasie zal onder strikte voorwaarden worden gedoogd.
• Het decoratiestelsel wordt gedemocratiseerd.

bewerk Ministers

bewerk Staatssecretarissen

bewerk Wijzigingen bewindspersonen

• In september 1990 trad landbouwminister Gerrit Braks (CDA) af omdat de PvdA-fractie het vertrouwen in hem opzegde; de fractie vond de Braks niet genoeg deed om de visfraude aan te pakken. Hij werd, nadat de portefeuille enige dagen door minister Bert de Vries (CDA) werd waargenomen, opgevolgd door staatssecretaris Piet Bukman (CDA); diens post, Economische Zaken, werd vervolgens ingevuld door Kamerlid Yvonne van Rooy (CDA). Bukman kreeg op Landbouw hulp van een nieuwe staatssecretaris, Dzsingisz Gabor (CDA).
• Hans van den Broek (CDA), minister van Buitenlandse Zaken, vertrok in januari 1993 naar de Europese Commissie en werd opgevolgd door Pieter Kooijmans (CDA).
• Staatssecretaris Berend-Jan van Voorst tot Voorst (CDA) van Defensie werd in juni 1993 Commissaris van de Koningin in Limburg en werd opgevolgd door Tweede Kamerlid Ton Frinking (CDA).
• Ook in juni 1993 trad Elske ter Veld (PvdA), staatssecretaris bij Sociale Zaken, af omdat zich niet gesteund voelde door de PvdA-fractie. Ze werd opgevolgd door staatssecretaris Onderwijs Jacques Wallage (PvdA). Zijn staatssecretariaat kwam in handen van hoogleraar bestuurskunde Roel in 't Veld (PvdA), die na tien dagen alweer vertrok wegens problemen met een voormalige nevenfunctie. Zijn plaats werd vervolgens ingevuld door hoogleraar Job Cohen (PvdA).
• In januari 1994 overleed minister van Binnenlandse Zaken Ien Dales (PvdA). De post werd ruim een week waargenomen door Justitieminister Ernst Hirsch Ballin (CDA), waarna het ministerschap werd overgenomen door burgemeester van Amsterdam Ed van Thijn (PvdA).
• Staatssecretaris op Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur Hans Simons (PvdA) was in februari 1994 lijsttrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen van Rotterdam en werd daarna wethouder in die plaats. Wegens het naderende einde van de kabinetsperiode werd geen opvolger voor hem gezocht.
• Nadat het kabinet begin mei 1994 demissionair was geworden, traden ministers Ed van Thijn (PvdA) van Binnenlandse Zaken en Ernst Hirsch Ballin (CDA) van Justitie eind mei af vanwege de IRT-affaire. De staatssecretarissen op de ministeries, Dieuwke de Graaff-Nauta (CDA) op BZ en Aad Kosto (PvdA) op Justitie, werden tot respectievelijke ministers gepromoveerd. Opvolgers voor de staatssecretariaten werden niet gezocht.
• Na de verkiezingen voor het Europees Parlement vertrok een drietal bewindspersonen naar het EP: minister Hedy d'Ancona (PvdA) van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, minister Hanja Maij-Weggen (CDA) van Verkeer en Waterstaat en staatssecretaris Piet Dankert (PvdA) van Buitenlandse Zaken. De ministersposten werden de laatste demissionaire maand waargenomen door hun collega-ministers, respectievelijk Jo Ritzen (PvdA) en Coos Andriessen (CDA).

bewerk Kabinetsformatie

• Vervroegde Tweede Kamerverkiezingen: 6 september 1989
• Beëdiging kabinet: 7 november 1989
• Totale duur formatie: 62 dagen
• Informateurs
  • drs. J. de Koning (CDA), 6 dagen
  • drs. R.F.M. Lubbers (CDA), 45 dagen
• Formateur drs. R.F.M. Lubbers (CDA), 12 dagen

bewerk Reden ontslagaanvraag

Einde van de parlementaire periode.

bewerk Zie ook

• Tweede Kamerverkiezingen 1989
• Samenstelling Tweede Kamer 1989-1994